’ ที่ไป๋หลิงว่าดึงดูดอยู่ดี
“ด่านสุดท้ายเป็นอย่างไร พี่ไป๋เผยเบาะแสสักหน่อยสิ” อันหลินพูดอย่างสนิทสนม ไม่ลืมถูไถศีรษะกับฝ่ามือขาวเนียนและอ่อนนุ่มของไป๋หลิง
“บอกไม่ได้หรอกนะ แต่ข้าบอกเจ้าได้ว่า ด่านสุดท้ายข้าจะไม่ใช่แรงงานมนุษย์ จะไม่มอบรางวัลที่เจ้าชอบให้แล้ว เป็นการทดสอบระบบนิเวศดั้งเดิม” ไป๋หลิงยิ้มแย้ม
รางวัลที่รักบ้าบออะไร! ก็แค่การเพิ่มระดับความยากไม่ใช่หรือไง ทำไมต้องพูดให้น่าฟังแบบนี้ด้วย!
ขณะที่อันหลินกำลังผรุสวาทในใจอยู่นั้น ไป๋หลิงก็ลุกขึ้น สีหน้าเปลี่ยนจากอ่อนโยนเป็นเฉยชาอีกครั้ง พูดว่า “ยินดีด้วย ผ่านการทดสอบเหมันต์แล้ว ตอนนี้ไปทำการทดสอบต่อไปได้แล้ว”
พูดจบร่างของนางก็กลายเป็นแสงเลือนหายไปอีกครั้ง
อันหลินนอนสงบสติอารมณ์บนพื้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นมาอย่างสั่นเทา
อาการบาดเจ็บที่เกิดจากความเย็นยังฟื้นฟูไม่หมด ความไร้เรี่ยวแรงที่เกิดจากพลังปราณอนธการยิ่งไม่ได้รับการฟื้นฟูใหญ่เลย
เขาหันหลังมองข้างหลัง ต้าไป๋หมอบกับพื้นเหมือนหมาตาย ลิ้นแลบออกมา เห็นได้ชัดว่าอาการหนักไม่เบาเลย
“ต้าไป๋ เจ้าไหวไหม” อันหลินมองต้าไป๋อย่างเห็นใจ
“ข้าเพิ่งรู้ตอนนี้ว่า ชั้นไขมันหนากับขนยาวๆ นี่ ไม่
