เมื่อเห็นไอที่เย็นเยียบถาโถมเข้ามา อันหลินก็ใช้ก้อนอิฐสีดำกำบังด้านหน้าอย่างไม่ลังเล
ครืน
การจู่โจมที่รุนแรงกระแทกก้อนอิฐสีดำ ความเย็นจับขั้วหัวใจแผ่คลุมทั่วร่างเขาในพริบตา
อันหลินมองคริสตัลสีน้ำเงินส่องแสงสว่างไสวตรงปลายทาง รวมถึงห้องลับที่มีหิมะปกคลุม ในใจก็พลันรู้สึกแปลก
เขาลองปาหินวิญญาณใส่คริสตัลสีน้ำเงิน ปรากฏว่าหินวิญญาณลอยไปได้เพียงห้าเมตรก็หยุดชะงัก ไม่ขยับเขยื้อนอีก แต่หินวิญญาณยังห่างจากคริสตัลร่วมร้อยเมตร
เขาหยุดคิดครู่หนึ่งแล้วหยิบกระบี่ที่เป็นศาสตราวุธขั้นสูงออกจากแหวนมิติ ถ่ายพลังปราณเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็โยนออกไปหาคริสตัลสีน้ำเงินที่ลอยอยู่ด้านบนสุดแรงเกิด
ฟิ้ว กระบี่ยาวกลายเป็นลำแสงสีทอง แหวกอากาศและความเย็นเยียบ พุ่งออกไปข้างหน้าอย่างทรงพลัง
80 เมตร 70 เมตร 60 เมตร 50 เมตร…
สุดท้ายกระบี่ยาวก็หยุดนิ่งกลางอากาศในระยะที่ห่างจากคริสตัล 42 เมตร ราวกับอากาศแข็งตัว นิ่งค้างอยู่กลางเวหาเช่นนั้น
ต้าไป๋อ้าปากค้างเมื่อเห็นภาพนี้ พูดอย่างอึ้งๆ ว่า “พี่อัน นี่มันเรื่องอะไรกัน อากาศแช่แข็งศาสตราวุธหรือ”
อันหลินลองกระตุ้นศาสตราวุธขั้นสูงเล่มนั้น กลับพบว่าถูกพลังต้องห้ามที่ยิ่งใหญ่
