ขึงขัง
คุยกันด้วยเหตุแล้ว หากไม่ฟัง ก็จำต้องใช้สถานะบีบคั้นเสี่ยวหงแล้ว
“ก็ได้…” เสี่ยวหงเบะปาก ทำท่าน้อยใจ คทาให้มือส่องแสงพร่างพราย สุดท้ายนักบวชล้อนจ้อนเหล่านั้นก็เริ่มเปลี่ยนแปลง
การเปลี่ยนแปลงสิ้นสุด อันหลินกับต้าไป๋ต่างก็อ้าปากค้าง ลมหายใจถี่กระชั้น
หญิงสาวที่งดงามเพริศพริ้งหลายคนเปลือยกายล่อนจ้อนอยู่ตรงหน้าพวกเขา
พวกนางล้วนมีรูปโฉมเหมือนเสี่ยวหง แม้จะก่อตัวจากแสงทองก็ตาม แต่รูปร่างที่มีเสน่ห์เย้ายวนกลับไม่มีบิดเบือน ขาเรียวยาว เอวคอดยั่วยวนใจ หน้าอกสะบึม…
อันหลินกับต้าไป๋ช้ำใน เลือดทะลักออกจากจมูก
ทำอย่างไรดี จะขอร้องเสี่ยวหงให้ใส่เสื้อผ้าให้ทูตแห่งทินกรดีไหม
อืม…เหมือนว่าไม่ใส่เสื้อผ้าก็ไม่มีปัญหา…
ไม่สิ! ตัวเองดูได้ แต่จะให้ศัตรูกับเหล่าจีนมุงได้เปรียบไม่ได้!
“อะแฮ่ม เสี่ยวหง ต้องใส่เสื้อผ้าให้ทูตแห่งทินกรด้วยนะ!” อันหลินพูดพลางมองไม่วางตา
“เฮ้อ…ต้องใส่เสื้อผ้าด้วยหรือ ยุ่งยากเสียจริง…” เสี่ยวหงยู่ปากอย่างไม่ค่อยพอใจ
ต้าไป๋พูดอย่างเข้าอกเข้าใจว่า “งั้นก็ไม่ต้องใส่ โฮ่ง!”
ผลัวะ
อันหลินไม่พูด ซัดหมัดใส่หัวสุนัขทันที!
“ใส่ ต้องใส่!” อันหลินพูดอย่างฉะฉาน
“ใช่ เพิ่มเข้าไปเถอะลูกพี่หง โฮ่ง!” ต้
