อดรู้สึกหนาวสันหลังไม่ได้ แต่ยังคงเช็ดมุมปากแล้วหัวเราะเยาะว่า “แค่เจ้าคนเดียว? ซูเฉินตายแล้ว เจ้าเป็นคนของตระกูลหลิน ยังกล้าแอบมีสัมพันธ์กับมดปลวกเช่นนั้น? รอรับโทษจากตำหนักวินัยเถิด!”
“คิดจะฆ่าข้า? เจ้าคู่ควรหรือ?”
ในขณะนั้น เสียงเย็นชาก็ดังขึ้น
แสงกระบี่ที่ส่องเจิดจ้าบนฟากฟ้าค่อย ๆ จางหายไป พลังเย็นยะเยือกจากกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ครามปกคลุมทั่วเมืองหลวง ประหนึ่งหิมะตกน้ำแข็งเกาะทุกแห่งหน
และในตำแหน่งเดิมของซูเฉิน ชายร่างยักษ์ผู้หนึ่งปรากฏขึ้น ร่างของเขาส่องประกายทองราวกับหล่อจากทองคำทั้งร่าง แผ่กลิ่นอายอมตะออกมา
นั่นคือหุ่นเชิดจักรพรรดิยุทธ์ ปีศาจทอง!
ขณะกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ครามระเบิดออกมา ซูเฉินก็เรียกหุ่นเชิดจักรพรรดิยุทธ์ออกมา
กระบี่เล่มนั้นรุนแรงเกินไป มีพลังแห่งวิถีศักดิ์สิทธิ์แฝงอยู่ ทำลายทุกสรรพสิ่ง แม้ซูเฉินจะรับมือไหวก็ต้องบาดเจ็บสาหัส
แต่หุ่นเชิดจักรพรรดิยุทธ์แข็งแกร่งถึงขีดสุด แม้พลังของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ครามจะรุนแรงเพียงใด ก็ทิ้งไว้เพียงรอยกระบี่เส้นเดียวบนร่างของมัน
ซูเฉินก้าวออกมาจากด้านหลังปีศาจทอง จ้องหลินเซิงด้วยแววตาเย็นเยียบ เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอย่างไม่ปิดบัง
“อะไรกัน?!”
“เป็นไปได้อย่างไร?!
