ครามนี้จึงกลายเป็นการประชันระหว่างพลังชีวิตของปีศาจเก้าขุมนรกกับความอดทนของพวกเขา
อันหลินเหลือบมองไปทางพญางูขาว จักรพรรดินีปี้ฉงกำลังใช้คาถาพันธนาการปีศาจเก้าขุมนรกตัวหนึ่ง จากนั้นให้พญางูขาวเฆี่ยนตีไม่หยุด
“เอาเลยนายหญิง หวดให้แรง!”
“ยิ่งแรงมากเท่าใด ประเดี๋ยวตอนที่ชนะ คะแนนของท่านจะยิ่งสูงเท่านั้น!”
จักรพรรดินีปี้ฉงพูดอย่างรักใคร่
“ได้เลยเสี่ยวชิง ข้าจะพยายาม!” ใบหน้างดงามของพญางูขาวมีแต่ความขึงขัง มือถือแส้อัสนีกระดูกขาวหวดหมาป่าปีศาจอย่างแรงไม่หยุด
หมาป่าปีศาจหวีดร้องอย่างอดสู มันไม่ได้รู้สึกอับอายที่แพ้ แต่เพราะถูกแส้อัสนีหวด จึงรู้สึกว่าน่าอดสู
ความรู้สึกก็เหมือนชายชาตรีผู้ผงาดง้ำค้ำฟ้าถูกขังในกรง จากนั้นให้เด็กเล็กใช้ปืนฉีดน้ำฉีดใส่หน้า…
อันหลินเห็นฉากนี้ก็รู้สึกละเหี่ยใจ มีสัตว์เลี้ยงที่ดี สามารถไต่ขึ้นจุดสูงสุดของชีวิตได้จริงๆ…
จากนั้นมองเถียนหลิงหลิงที่ถูกปล่อยไว้ เธอไม่ได้โชคดีขนาดนั้น โยนยันต์ออกไปหลายครั้ง แต่ก็ไม่โดนวิหคจตุบรรณที่อยู่กลางนภาสักที
วิหคจตุบรรณถูกหมัดกระแทกจนลอยลิ่วหลังพุ่งใส่จักรพรรดิจื่อหยางในครั้งแรก ก็รู้ทันทีว่าต่อกรกับมนุษย์คนนี้ไม่ได้ จึงคิดจะโจมตีอย่าง
