่โจมตีมันได้มีเพียงพลังจิตเท่านั้น อยู่ในสภาวะกึ่งไร้เทียมทาน
ราชาวิญญาณที่อยู่ในสภาวะนี้ ต่อให้เป็นนักพรตระดับแปลงจิตยังเอาชนะได้ยากยิ่ง นับประสาอะไรกับเจ้าเด็กที่อยู่ในระดับกึ่งแปลงจิต
หึ การทดสอบง่ายงั้นหรือ การทดสอบง่ายดายเหมือนสวนสนุกหรือ
อย่างน้อย…อย่างน้อยก็ไม่ใช่การกับทดสอบนี้!
ชายหัวโล้นจ้องหน้าจออย่างลุ้นระทึก อย่างน้อยสงครามนี้ก็ช่วยกู้หน้ากลับมาให้เขาได้
หลิวเชียนฮ่วนมองโครงกระดูกกึ่งโปร่งแสงสีเขียวตรงหน้า หลับตาพริ้มแล้วสูดลมหายใจเข้าลึก
“ช่างเป็นกลิ่นที่คุ้นเคยเหลือเกิน กลิ่นนี้นี่แหละ หวังว่าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง…”
นางลืมตาขึ้น ความขี้เล่นและซุกซนที่เคยมีหายไปจนสิ้น มีแต่เพียงความเย็นเยือกจับขั้วหัวใจ
แหวนมิติสว่างวาบ กระบี่สีน้ำเงินอ่อนปรากฏในมือของนาง
นางในตอนนี้มีสมาธิแน่วแน่ เย็นชาเย่อหยิ่ง มาดของเซียนกระบี่หญิงสะเทือนปฐพีเป็นไปโดยธรรมชาติ
นางไม่ใช้กระบี่เลย นอกจากการประชันในการชุมนุมแลกเปลี่ยนมรรคเทศนาสี่ทิศครั้งก่อน ใช้หนหนึ่งเพื่อไม่เป็นตัวถ่วงเพื่อนรวมทีมแล้ว ก็ไม่เคยมีใครเคยเห็นนางใช้กระบี่อีกเลย
ไม่มีใครรู้ว่าทำไมนางถึงต่อต้านการใช้กระบี่ถึงขนาดนี้ ทั้งๆ ที่พลังต่อสู้ของนางเพิ่มทวียามใช้กระบี่ แต่กลับไม่ใช้มัน มีเพียงนางที่รู้ดีแก่ใจว่า การใช้กระบี่จะรู้สึกผิดบาปอย่างรุนแรง…
ความรู้สึกผิดบาปเช่นนี้ จะลดลงไปเล็กน้อยยามได้สังหารเผ่าพันธุ์จิตวิญญาณ
จู่ๆ ร่างของ
