เมื่อเพลิงจันทร์ภฤษฏ์ถูกกิน มังกรเพลิงที่เหลือก็พากันแตกสลาย
อันหลินกลับมาพร้อมกับความสำเร็จ จักรพรรดิจื่อหยางตามหลัง ในใจยังคงตะลึงไม่หาย
ประการแรกตกใจกับทักษะการแสดงอันน่าตะลึงของอันหลิน ประการที่สองตกใจกับความน่ากลัวของเคล็ดวิชาเผาไหม้ ไม่คิดเลยว่าเพลิงเทวะที่ขับกล่อมได้ยากอย่างเพลิงจันทร์ภฤษฏ์จะถูกจัดการในคำเดียว ประการที่สามคือตกใจกับความเร็วของอันหลิน เขาไม่เคยพบเคยเจอบุรุษที่รวดเร็วเช่นนี้มาก่อน!
“จื่อหยาง เดี๋ยวเจ้าช่วยแบกข้ากลับที ข้าขอย่อยก่อน แน่นท้องไปหน่อย” อันหลินโพล่งขึ้นมา
มุมปากของจักรพรรดิจื่อหยางกระตุกเมื่อได้ฟัง เพลิงเทวะทำให้อิ่มท้องได้จริงหรือ
แต่เขาก็ไม่ถามให้มากความ เพียงแค่แบกอันหลินมุ่งหน้ากลับจักรวรรดิทีฆชาติเงียบๆ
แน่นอนว่าอันหลินไม่ได้แน่นท้อง แต่ผลข้างเคียงจากการใช้พลังปราณอนธการกำเริบอีกแล้ว
แม้จะใช้เพียงระยะเวลาอันสั้น ซ้ำยังกินยาบำรุงเลือดลมแล้วด้วย แต่ผลข้างเคียงยังคงรุนแรงมากอยู่ดี อย่างไรเสียอันหลินก็คร้านจะขยับตัว ให้จื่อหยางขยับเอง
ณ บ่อสรรพสิ่ง ราชวังจักรวรรดิทีฆชาติ
เถียนหลิงหลิงกับหลิวเชียนฮ่วนใช้มือถือที่ผ่านการดัดแปลงด้วยเวทมนตร์ ต่อสู้กันอย่างดุเดือดในโลกของลีคออฟคิง
อุณหภูมิของบ่อกำลังดี พวกนางช่อบ่อน้ำร้อนพร้อมกับเล่นมือถือไปด้วย ช่างเป็นการเสพสุขที่งดงามยิ่งนัก
จักรพรรดินีปี้ฉงกลายร่างเป็นมนุษย์ ชั่วขณะที่หมอกขาวโพลนลอยล่อง สามารถมองเห
