เกาะเต่ายักษ์ มังกรบินสีน้ำเงินตัวหนึ่งบินผ่านไป พร้อมกับสายลมที่พัดกรรโชกพาต้นไม้บนธรณีให้หลุดลอยขึ้นมา
“เพลิงไตรวิสุทธิ์!”
เสียงตะโกนดังลั่น ลูกไฟสีทองพุ่งใส่มังกรบินทันที
ความเร็วของลูกไฟถึงขั้นทำให้มังกรบินระดับจักรพรรดิสงครามตั้งตัวไม่ทัน ก็ถูกมันแผ่เป็นวงกลมครอบคลุม ยากจะหลุดพ้นได้
ตูม! ลูกไฟระเบิดโดยพลันด้วยอุณหภูมิที่สูงจนน่ากลัว จากนั้นก็กลายเป็นฝนเพลิงกระหน่ำเทลงมา สวยงามอย่างยิ่ง
ร่างที่สุกได้ที่ร่วงหล่นจากท้องนภา ท่าทางดูยั่วยวนใจ
“สมกับเป็นจักรพรรดิจื่อหยาง วิชาเพลิงของเจ้า เปิดประสบการณ์ใหม่ให้ข้าจริงๆ” อันหลินเอ่ยชมด้วยความดีใจพลางใช้ฝ่ามือดูดร่างของมังกรบินสีน้ำเงิน
จักรพรรดิจื่อหยางไม่อยากพูด เพียงถลึงตาใส่อันหลินก็เท่านั้น
เขาชินกับการใช้คาถาเพลิง ทว่าร่ายคาถาตอนนี้ ก็ทำได้เพียงแสร้งว่ามีเพลิงเทวะเท่านั้น ความอึดอัดใจเช่นนี้ใครเล่าจะเข้าใจ
อันหลินมองมังกรบินใต้ร่างแล้วเผลอเดาะปาก เขาสนใจอาหารในแผ่นดินปราณสงครามเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะสัตว์ระดับจักรพรรดิสงคราม อยากลิ้มลองมานานแล้ว
“มาๆ มากินด้วยกัน!”
เขากระชากปีกมังกรที่สุกแล้วมากินพลางพูดเชิญชวน
รสชาติของปีกมังกรอร่อยไม่หยอก หนังหอมเกรียมกรอบอร่อย เนื้อข้างในเหนียวนุ่ม มีรสหวานปะปน อร่อยจนถอนตัวไม่ขึ้น
จักรพรรดิจื่อหยางก็ไม่เกรงใจ ฉีกขามังกรแล้วลงมือสวาปามทันที
อสูรระดับจักรพรรดิสงคราม ต่อให้ค้นหาทั่วแผ่นดินปราณสงครา
