หลิงเซียงเล่อถือกระบี่เจ็ดดาว ตวัดจะฟันอันหลิน
ลำแสงที่แฝงพลังเจ็ดดารารายพราวระยับ ดุจแพรไหมสีม่วง พุ่งดิ่งลงมาพร้อมกับอานุภาพทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง
เมื่อเผชิญกับลำแสงที่ทรงพลัง อันหลินก็ยกกระบี่ขึ้นขวางหน้า สีหน้าไม่แปรเปลี่ยน
ตูม
ปราณกระบี่ระเบิด ลำแสงสีม่วงลุกลามไปหลายสิบจั้ง หั่นหอหลังนี้ให้เป็นสองซีก
อันหลินถูกปราณกระบี่พุ่งชน เลือดลมติดขัด ร่นถอยหลายก้าว ลอบประเมินกำลังในใจ
ท่านี้ของหลิงเซียนเล่อเทียบเท่าการโจมตีสุดพลังของระดับแปลงจิตขั้นกลาง
ท่าทางความสามารถของอริยะสงครามจะเหนือกว่าที่จินตนาการไว้นิดหน่อย
ฟิ้ว ซูเฉี่ยนอวิ๋นก็เริ่มลงมือแล้วเช่นกัน กงจักรแสงจันทร์สีน้ำเงินกระโดดข้ามมิติ มาประชิดตัวปรมาจารย์เย่ฉงซานในพริบตา
เย่ฉงซานถอยหลังครึ่งก้าว สร้อยที่ร้อยด้วยประคำสีชาดบนลำคอกระจายตัวโดยพลัน
ประคำเก้าสิบเก้าเม็ดลอยคว้างกลางอากาศ ก่อตัวเป็นค่ายกลพิทักษ์สีชาด แผ่คลุมเย่ฉงซานตั้งแต่หัวจรดเท้า กระจายพลังงานลึกลับเกินหยั่ง
กงจักรแสงจันทร์เฉือนค่ายกลสีชาดจนเกิดเสียงแหลมดังสนั่น แต่ไม่อาจทะลวงเข้าไปได้ ทำให้ดวงหน้าลออของซูเฉี่ยนอวิ๋นขึงขัง จำต้องเพิ่มแรงยิ่งขึ้น
ลำแสงสีน้ำเงินของกงจักรแสงจันทร์แปรเปลี่ยนเป็นลึกล้ำ ค่ายกลพิทักษ์สีชาดเกิดรอยร้าวในชั่วพริบตา
เย่ฉงซานตกใจ ปรบมือตะโกนลั่นว่า “ประคำเทวะหวนคืน!”
ประคำสีชาดเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ปล่อยลูกไฟร้อนระอุออกมา เชื่อมประสานเป็นเปลว
