าได้ตายด้วยน้ำมือของเพลิงเทวะทั้งสี่ ก็ไม่ถือว่าสิ้นเปลืองแรงแล้ว!” เย่ฉงซานระเบิดเสียงหัวเราะ ผิวหนังเริ่มแดงเรื่อ ราวกับปีศาจเข้าสิงอย่างไรอย่างนั้น
ติ้ง!
ขณะนั้นเอง จู่ๆ ระบบภายในสมองของอันหลินก็สว่างวาบ
ดวงตาของเขาลุกวาว รีบเปิดระบบทันที
‘ตรวจสอบพบว่าโฮสต์ได้สัมผัสเพลิงเทวะ จึงมอบหมายภารกิจพิเศษให้ดังนี้’
‘ดูดซึมเพลิงเทวะทั้งสี่แห่งแผ่นดินปราณสงคราม สามารถกระตุ้นให้ปีกแห่งอัคคียึดครองได้’
‘ภารกิจสำเร็จ ได้รับวรยุทธ์ปีกแห่งอัคคีขั้นสอง’
‘ภารกิจล้มเหลว ถูกเปลวไฟแผดเผาสามทิวา’
‘ป.ล. ภารกิจมีเวลาหนึ่งเดือน ปฏิเสธภารกิจนี้ไม่ได้’
อันหลินชะงักไปเมื่อเห็นภารกิจนี้ ลอบก่นด่าในใจ
ให้ตายสิ เพลิงเทวะราคาต่ำเกินไปหรือเปล่า!
เซียวเหยียนรวบรวมเพลิงมารเสร็จยังได้เป็นถึงจักรพรรดิเปลวเพลิง[1] เรารวบรวมเพลิงเทวะเพื่อวรยุทธ์ขั้นที่สองเองเหรอ
ขาดทุน!
เขารวบรวมเพลิงมารพลาดยังมีเมดูซ่าคอยปรบมือให้กำลังใจ
แต่ถ้าเรารวบรวมเพลิงเทวะพลาด กลับถูกเผาสามวันเหมือนเป็นคนบาป
ขณะที่อันหลินก่นด่าไม่หยุดนั้น เย่ฉงซานก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว
“พวกเจ้าแหลกเป็นเถ้าธุลีภายใต้เพลิงมารดาราของข้าเสียเถอะ!” เย่ฉงซานโบกมือ เปลวไฟสีม่วงบนนภาก็โหมซัด “มารดาราเขมือบอุกกาบาต!”
ตูม
เปลวไฟสีม่วงที่ท่วมท้นผืนฟ้าเริ่มก่อรูปเป็นมังกรเพลิงที่มีสองเขางอกบนหัว
เมื่อมังกรเพลิงม่วงก่อตัว ความร้อนระอุก็ยิ่งทำให้อากาศรอบกายบิดเบี้ยว พืชพรรณท