ต่ายตัวหนึ่ง กำลังย่างอยู่
เป้าหมายย่างกระต่ายเกรียมแล้ว
สายข่าวที่จับตาดูส่งข่าวมาไม่ขาดสาย ทั้งห้าคนมุ่งหน้าสู่ตำแหน่งที่เป้าหมายอยู่
ดวงจันทร์ลอยเด่นกลางนภา
กลางผืนป่าเขียวชอุ่ม มีกองไฟสุมอยู่
หญิงสาวรูปโฉมงดงามกำลังอึ้งกับกระต่ายไหม้เกรียม
นางคิดถึงเสี่ยวเยว่ คิดถึงพี่ฉางเอ๋อ คิดถึงครอบครัวและเพื่อนพ้อง
ตลอดหลายวันนี้เป็นเหมือนฝันร้าย
ไม่ ฝันร้ายที่นางเคยฝันไม่ได้น่ากลัวปานนี้!
โลกที่แปลกหน้า ตัวคนเดียวโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง
ตอนแรกคิดว่าพบเจอบุรุษน้ำใจงาม แต่เมื่อนางเห็นความละโมบในตาของชายคนนั้น นางก็รู้แล้วว่าชายคนนั้นไม่มีเจตนาดี แม้นางจะไม่เจนโลก แต่ไม่ได้แปลว่านางโง่ นางแยกแยะชั่วดีได้ อ่านสีหน้าคำพูดเป็น
นางจึงตัดสินใจจะจากไป คิดไม่ถึงว่าชายคนนั้นจะใช้เวทมนตร์หมายขืนใจนาง อยากจะทำเรื่องที่ไม่ควรเอ่ยถึงกับนาง…ด้วยอารมณ์โทสะ จึงสังหารชายคนนั้น
แต่เพราะการลงมือในครั้งนั้น กลายเป็นต้นตอของปัญหาที่ไม่หยุดหย่อนของนาง
เหมือนว่าชายคนนั้นจะศักดิ์สูงในโลกใบนี้ ไม่นานนางก็ถูกกองทัพทั้งหลายแหล่ตามล่า
ฆ่าอย่างไรก็ฆ่าไม่หมด โผล่มากลุ่มแล้วกลุ่มเล่า นับวันจะยิ่งดุเดือดขึ้นทุกที
ประหนึ่งว่าหากนางยังไม่ตาย การไล่ล่าก็จะไม่มีวันจบสิ้น
ราวกับว่าโลกใบนี้เหลือเพียงศัตรูแล้ว
นางแหงนหน้ามองท้องฟ้า ดวงจันทร์เด่นสง่ากลางรัตติกาล ไร้ซึ่งความอบอุ่น ความหนาวเหน็บกัดกินร่างอันบอบบางของนาง นางรู้สึกกระบอก
