ท่าทางต้าไป๋จะดูตื่นเต้นมากในยามเช้าตรู่ ถือหนังสือโป๊เปิดให้อันหลินดู
“พี่อัน ข้าชอบคนนี้ที่สุดเลย”
“แต่ว่านะ…คนนี้รูปโฉมงามสะคราญ ข้าก็ชอบเหมือนกัน โฮ่ง!”
…
ความแค้นของอันหลินกำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เขาไม่อยากดู แต่หนังสืออยู่ตรงหน้า คลองจักษุของเขาก็อยู่ตรงนี้ ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเบือนหน้าหนีหรือหลับตาด้วยซ้ำ
“กริ๊ด!” จู่ๆ เสียงแหลมปรี๊ดที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น
ซูเฉี่ยนอวิ๋นยกมือปิดใบหน้าที่แดงเรื่อ หันหลังแล้ววิ่งหนีไป
อันหลิน “…”
ต้าไป๋เห็นดังนั้นก็เก็บอาการ เก็บหนังสือโป๊เงียบๆ
“พี่อัน ไม่ว่าเจ้าจะดูภาพพวกนี้ได้หรือไม่ ข้าก็จะไม่ยอมแพ้”
“ทุกอย่างที่ข้าทำ ไม่ใช่เพื่อให้เจ้าจดจำความดีของข้า…”
“พรุ่งนี้ข้าจะเอาใหม่ โฮ่ง!”
อันหลิน “…”
ไม่ต้องห่วง การกระทำที่ชวนให้หยุดหายใจของต้าไป๋ เขาจะไม่ลืมเด็ดขาด
อรุณรุ่ง เซวียนหยวนเฉิงก็ออกจากการทำสมาธิกำหนดลมหายใจแล้ว
เขาถือกระบี่โบราณ ฝึกกระบี่ต่อหน้าอันหลิน
ทุกกระบวนท่าล้วนแฝงจิตวิญญาณแห่งสรรพสิ่ง ประณีตชดช้อย
ท่วงท่าที่ร่ายรำงดงามมีเสน่ห์ บอกได้คำเดียวว่า หล่อ!
การรำกระบี่ที่น่าดูชมแบบนี้ต่างหากที่เป็นภาพที่ปกติ
เช้าตรู่ควรจะชมของพรรค์นี้สิถึงจะถูก
มองพี่เฉิงแล้วมองต้าไป๋ อันหลินอยากกินเนื้อหมาขึ้นมาอีกแล้ว
เวลาล่วงเลยไปอย่างเชื่องช้า
ยามเที่ยง สวีเสี่ยวหลานปรากฏตัวตรงหน้าอันหลินอีกครั้ง
สีหน้าของนางดูเป็นปกติขึ้นเยอะแล้ว ขยิบตาใส่ใบหน้าท
