สะดุ้งโหยง ร้องเสียงหลง
“ข้าไม่เป็นไร” อันหลินส่ายหน้า ใช้ความเร็วอย่างยิ่งยวดในการชี้แจงว่า “ข้ากำลังฝึกวิชาหนึ่งอยู่ ต้องกลายเป็นมนุษย์น้ำแข็งสามวัน ช่วงนี้ให้ส่งข้าไปที่สถานที่ปลอดภัย ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นก็อย่าตื่นตระหนกไป!”
เขาไม่เชื่อว่ากลายเป็นมนุษย์น้ำแข็งแล้วจะซี้แหงแก๋ ถึงระบบจะต้มตุ๋น แต่ก็ไม่ถึงขั้นทำโฮสต์ของตัวเองตายหรอกมั้ง โฮสต์คนก่อนของระบบก็คือตาแก่นั่นไม่ใช่หรือไง!
มันยืนยันได้พอดีว่าถึงจะมีระบบที่ต้มตุ๋นหลอกลวง แต่ก็มีชีวิตยืนยาวยันแก่ได้
อืม อันหลินมองโลกในแง่ดีแบบนี้แหละ!
ความเย็นเริ่มน่ากลัวขึ้นทุกที เขารู้สึกว่าเลือดและกล้ามเนื้อของตัวเองกำลังแข็งตัว ฟันก็กระทบกันไม่หยุด
ไอเย็นสีขาวแผ่ออกมาจากตัวอันหลิน ทำให้พื้นที่ในรัศมีสิบจั้งเย็นเยือกอย่างที่สุด!
ทุกคนต่างก็จับจ้องมาที่อันหลินด้วยสายตาพรั่นพรึง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
อันหมิงชวนเห็นไอเย็นผุดออกจากตัวอันหลิน มีสีหน้าทุกข์ทรมาน ก็ตกใจเสียขวัญ ร้องลั่นว่า “หลินจื่อ มนุษย์น้ำแข็งคืออะไร ทำไมต้องฝึกวิชาที่น่ากลัวขนาดนี้ด้วย ไม่ฝึกวิชานี้ได้หรือเปล่า”
มุมปากของอันหลินกระตุกยิกๆ เขารู้ที่ไหนกันว่ามนุษย์น้ำแข็งคืออะไร ฝึกวิชาเป็นแค่ข้ออ้างที่เขากุขึ้นมามั่วๆ เพื่อปลอบใจพวกเขาก็เท่านั้น
เขาอยากพูด แต่สิ่งที่พ่นออกไปกลับเป็นไอเย็น
ไม่นานน้ำค้างแข็งสีขาวก็ปกคลุมผิวหนังของอันหลิน
จากนั้นน้ำแข็งผลึกใสก็แผ่คลุมไปทั่วต
