อันหลินเติมลมปราณใส่ยันต์ส่งสารของซูเฉี่ยนอวิ๋น และให้หวงซานซานช่วยทำบัตรประชาชนให้สองใบ
ใบหนึ่งชื่อซูเฉี่ยนอวิ๋น อีกใบชื่อไป๋ต้าฉุน
จากนั้นเขาก็ซื้อมือถือ ลงทะเบียนซิมการ์ดให้ทั้งคู่
หลังเสร็จธุระแล้ว ทั้งสามคนก็งงเป็นไก่ตาแตก
อันหลินพบปัญหาที่ร้ายแรงมากประการหนึ่ง ต้าไป๋กับซูเฉี่ยนอวิ๋นไม่เข้าใจภาษาจีนทั้งคู่เลยนี่นา! ต้าไป๋ไม่เคยเรียน ซูเฉี่ยนอวิ๋นเรียนไม่รู้เรื่อง ทึ่มทั้งคู่ เอามือถือไปทำพระแสงอะไร!
แต่สวีเสี่ยวหลานกลับสอนซูเฉี่ยนอวิ๋นใช้มือถืออย่างใจดี อย่างน้อยต้องสอนให้นางรู้ว่าโทรออกและรับสายอย่างไร ต้าไป๋ก็เรียนรู้จากอันหลินอย่างกระตือรือร้นเช่นกัน อุ้งมือใหญ่ไถมือถืออย่างระมัดระวัง อากัปกิริยาทั้งตื่นเต้นและดีใจ ท่าทางเหมือนจะออกรบชัดๆ
วีแชท
ติ้ง
วีแชทของหวงซานซานมีข้อความฉบับหนึ่ง
มีคนส่งคำขอร่วมเป็นเพื่อนมา แนบข้อความว่า ‘ฉันคือไป๋ต้าฉุน’
ยอมรับ
ไป๋ต้าฉุน ‘สวัสดีพี่ซานซาน ข้าเองไป๋ต้าฉุน!’
หวงซานซาน ‘อืม นายคือสัตว์เลี้ยงคู่กายอันหลินตัวนั้นสินะ’
ไป๋ต้าฉุน ‘ใช่แล้ว เจ้าจำข้าได้ด้วย’
ต้าไป๋ตื่นเต้นมาก จากนั้นก็ส่งรูปเซลฟี่เปลือยให้หวงซานซาน
ไป๋ต้าฉุน ‘หล่อไหม’
หวงซานซาน ‘…’
ไป๋ต้าฉุน ‘เจ้าชอบท่าไหนอีก ข้าจะถ่ายให้’
จากนั้นมันก็ส่งรูปเซลฟี่เปลือยที่เซ็กซี่ยั่วยวนมาให้หวงซานซาน
หวงซานซาน ‘…’
ไป๋ต้าฉุน ‘เจ้าส่งจุดจุดจุดมาหมายความว่าอย่างไร’
แต่ทว่าข้อความของต้าไป๋ส่งไม่ได้
