ุ่นเหลือเกิน อุ่นจนเขารู้สึกเลือดพลุ่งพล่านไปทั้งตัวแล้ว
พรหมลิขิตครั้งนี้เขาคว้าได้ถูกต้องแล้ว!
ถ่ายทอดวิชาให้อันหมิงชวน เป็นเรื่องที่ถูกต้องที่สุดที่เขาทำ!
อันหลินเก็บอาวุธวิเศษที่เหลือใส่แหวนมิติ จากนั้นก็ให้ยาที่มีสรรพคุณต่างกันอีกสิบกว่าเม็ด และสองแสนหินวิญญาณกับพ่อ ของพวกนี้เพียงพอให้พ่อถลุงไปจนถึงเหนือระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณ
เถียนหลิงหลิงกับชุยเจ๋อตัวชาไปแล้วเมื่อเห็นของมีค่าลานตาตรงหน้า
เหมือนปุถุชนคนธรรมดาเห็นสุดยอดเศรษฐีถลุงเงินทีละร้อยล้าน แม้สำหรับคนธรรมดาแล้วเงินพวกนั้นจะมากมาย แต่พอพวกเขาตัวชาแล้ว มันก็เป็นแค่ตัวเลขเท่านั้น ไม่ตื่นตกใจมากเท่าใดนัก
คนที่ตกใจมากที่สุดก็คืออันหมิงชวน เพราะเขาเป็นคนรับเงินนี่นา!
เป็นเพราะคลุกคลีกับวงการบำเพ็ญเซียน คุ้นเคยแล้ว เขาถึงได้ตกใจ
อย่าว่าแต่ยากับอาวุธวิเศษพวกนั้นเลย แค่สองแสนหินวิญญาณนั่น เขายังไม่เคยเห็นเงินที่มากมายขนาดนี้ในหน่วยบำเพ็ญเซียนเลยด้วยซ้ำ!
“เอาละ ส่งมอบความอบอุ่นเรียบร้อยแล้ว!” อันหลินตบมือเล็กน้อย ใบหน้าปราศจากความปวดใจ มีเพียงรอยยิ้มที่สบายใจ ทำไมต้องบำเพ็ญเซียน ทำไมต้องต่อสู้ เรื่องนี้เขาตอบไม่ได้
ตอนนี้ความคิดของเขาเรียบง่ายมาก ก็เหมือนกับผู้ชายที่ตรากตรำทำงานนอกบ้าน บริษัทจ่ายเงินเดือนให้ จากนั้นเขาก็ส่งเงินกลับให้ที่บ้านใช้ ให้พ่อแม่รู้ว่าเขาเลี้ยงตัวเองได้แล้ว ให้พ่อแม่รู้ว่าพึ่งพาเขาได้แล้ว!
คงจะเป็นความรู้สึก
