ม่ถึงหนึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ
อันหลินที่ขี่ต้าไป๋เปิดมือถือแล้วเข้ากลุ่มนักพรตอีกครั้ง
พบว่ามีคำขอร่วมเป็นเพื่อนจาก ‘พญางูขาว’ แนบข้อความมาว่า ‘รุ่นพี่เจ้าแห่งพิษ พี่หล่อจังเลย ฉันนับถือพี่กริ๊ดดดดดด’
อันหลินเมินข้อความฉบับนี้เงียบๆ แค่มองก็รู้ว่าเป็นแฟนคลับเสียสติ เขาไม่มีทางรับเป็นเพื่อนเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นคงจะถูกก่อกวนทั้งวันแน่
นักพรตจอมปลอมเสี่ยวอัน ‘เถียนหลิงหลิง ฉันจะถึงในอีกครึ่งชั่วโมงข้างหน้า!’
เทียนหลิงหลิงตอบทันควันว่า ‘ได้ พวกเรากำลังล้อมค่ายกลอยู่ แต่เหมือนว่าลัทธิกาฬเวทจะเรียกกำลังเสริมเหมือนกัน พวกนายไวๆ หน่อยนะ ไม่อย่างนั้นถ้ากองหนุนของลัทธิกาฬเวทมาต้องแย่แน่’
นักพรตจอมปลอมเสี่ยวอัน ‘ไม่มีปัญหา รอให้กองทัพของฉันไปถึง ทำลายล้างทุกอย่างแน่!’
เทียนหลิงหลิงส่งสติ๊กเกอร์ ‘ดูถูก’ มาแล้วไม่ตอบอะไรอีกเลย
เขาเบญจรงค์ มณฑลกว้า มีบาเรียที่ก่อตัวจากหมอกห้าสีปกคลุมทั่วขุนเขา
ชายที่สวมชุดสีเขียวพลิ้วไหวสะพายกระบี่กำลังยืนตระหง่าน จ้องค่ายกลที่อยู่ไม่ไกลด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
หญิงผมสั้นสีมารูนวางมือถือลง หยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาพูดว่า “สหายของแต่ละด่านจงฟัง กำลังเสริมของลัทธิกาฬเวทอาจจะกำลังเดินทางมา หากมีอะไรให้รีบรายงานทันที”
“โธ่ พี่หลิงหลิง กำลังเสริมที่พี่ว่าไม่มีปัญหาจริงๆ เหรอ พวกเราเดิมพันด้วยชีวิตแล้วนะ” เสียงน่าฟังของผู้หญิงดังมาจากวิทยุสื่อสาร
เถียนหลิงหลิงเบะปากน้อยๆ “เขาน่ะน่า
