! พวกเราบุก ฆ่านักพรตเหล่านั้นให้ดับดิ้น!” เจี่ยงเผิงโบกมือตะโกนก้อง นักพรตรอบทิศมีขวัญและกำลังใจ พากันโห่ร้อง
เถียนหลิงหลิงกับเซียนกระบี่ชิงเหอก็สัมผัสได้ถึงภัยคุกคามด้านหลัง ต่างก็หน้าถอดสี
“แย่แล้ว ไม่คิดเลยว่ากำลังเสริมของลัทธิกาฬเวทจะถึงก่อน พวกเขาจะปิดล้อมพวกเรา!” เถียนหลิงหลิงหยิบยันต์หลายแผ่นออกมา ใบหน้าฉายความเจ็บแค้น เตรียมจะสู้ตายแล้ว
ทว่าในตอนนั้นเอง เกลียวเมฆบนฟากฟ้าก็เคลื่อนไหว
สุนัขสีขาวตัวเขื่องทะยานลงจากฟ้า แรงดันลมมหาศาลทับนักพรตสิบกว่าชีวิตบนผิวดินจนแบนราบ
“ใครน่ะ!”
ร่างที่ถูกเปลวไฟหมอกพิษปกคลุมเพียงหนึ่งเดียวเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าแล้วร้องเสียงหลง
ทว่าสิ่งที่เขาต้องเผชิญ กลับเป็นลำแสงสีดำเส้นหนึ่ง
เสี้ยววินาทีต่อมา อันหลินก็ปรากฏตัวด้านหลังเขา สะบัดกระบี่แล้วเก็บอย่างสง่างาม
เลือดสาดกระจาย ประมุขลัทธิเพลิงพิษเบิกตากว้าง ล้มลงอย่างไร้สุ้มเสียง
“แค่มองก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนดี จัดการก่อนแล้วค่อยว่ากัน” อันหลินส่ายหน้า จากนั้นก็มองหญิงผมสั้นสีมารูนที่อยู่ไม่ไกล โบกมือทักทาย “ฮาย โลลิเถียน ถือว่าฉันมาทันใช่ไหม”
เถียนหลิงหลิงเบิกตากว้าง ใบหน้ามีแต่ความอึ้ง
ลัทธิเพลิงพิษ หนึ่งในลัทธิใหญ่แห่งซีหนาน ถูกฆ่ายกกลุ่มในอึดใจเดียวงั้นเหรอ
ประขุมผู้แข็งแกร่งระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณถูกอันหลินฆ่าด้วยกระบี่งั้นเหรอ
หญิงสาวสบถออกมาอย่างอดไม่ได้ว่า
“คุณพระ! นักพรตจอมปลอมทำไมนายเก่งขนาดนี้!
