ียงเข้มว่า “แต่เพราะระดับของของสามสิ่งนี้สูงเกินไป ไยเจ้าต้องแตะต้องกันด้วย…”
“อย่างเช่นผลเทวะสูงสุด ยาวิเศษทั่วไปจะแบ่งเป็นระดับวิเศษกับระดับเซียนไม่ใช่หรือ”
อันหลินพยักหน้า “เรื่องนี้ข้ารู้ ระดับวิเศษกับระดับเซียนมีตั้งแต่ขั้นเก้าถึงขั้นหนึ่ง ขั้นหนึ่งสูงที่สุด”
หยินสี่มองอันหลิน กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “แล้วเจ้ารู้ไหมว่า เหนือระดับเซียนยังมีอีกหนึ่งระดับน่ะ”
อันหลินชะงัก ในใจมีข้อสันนิษฐานบางอย่างผุดขึ้นมา มุมปากกระตุกยิกๆ “คงไม่ใช่ระดับเทวะหรอกนะ”
“ใช่แล้ว ระดับเทวะนั่นแหละ ผลเทวะสูงสุดที่เจ้าต้องการก็คือผลไม้ระดับเทวะ!” หยินสี่ทำหน้าแปลกใจ พูดต่อว่า “ฉะนั้นเนี่ย…เจ้าจะเอาผลไม้ระดับนี้ไปทำอะไร”
“โอ้โฮ!” อันหลินอดสบถไม่ได้ “แค่ยาสรรสร้างชีวิตยังต้องจ่ายถึงสิบกว่าล้านหินวิญญาณ ผลเทวะสูงสุดจะไม่ทำเอาข้าถังแตกเลยหรือ!”
จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงเจตนาชั่วร้ายของระบบ ยังจะกินผลเทวะสูงสุดอีกหรือ
คนจนอย่างเขามีปัญญาซื้อกินที่ไหนกัน!
“ไม่ขนาดนั้นหรอก ผลเทวะกับยาเซียนแตกต่างกัน เพราะยาสรรสร้างชีวิตที่เทียบเท่ายาเซียนขั้นหนึ่ง ต้องใช้สมุนไพรระดับเซียนขั้นสูงหลายชนิดกว่าจะปรุงออกมาได้ ราคาย่อมสูงกว่าอยู่แล้ว ผลเทวะไม่ได้แพงระยับ เพียงแค่ราคาสูงไม่มีใครต้องการก็เท่านั้น…”
หยินสี่เหลือบมองอันหลิน “ผลเทวะสูงสุดมีสติปัญญาแต่กำเนิด เป็นวัตถุวิเศษที่เบื้องบนคุ้มครอง มันไม่เพียงแต่เคลื่อนไหวได้
