ตูม!
จุดชีพจรลมปราณของมังกรเพลิงถูกทะลวง หมดสิ้นเรี่ยวแรง ตกลงพื้นอย่างจัง กระแทกจนเกิดหลุมขนาดใหญ่
“ท่านผู้วิเศษที่เจ้าพูดถึงเมื่อครู่ ใช่จอมปีศาจหรือไม่”
อันหลินยืนอยู่บนลำคอของมังกรปีศาจ กระบี่พิชิตมารจ่ออยู่ที่ศีรษะ เอ่ยถามจากมุมสูง
มังกรปีศาจฮึดฮัดในลำคอ “อย่าคิดจะล้วงข้อมูลไปจากปากข้า!”
“งั้นหรือ เช่นนั้นเจ้าก็ไปตายเสียเถอะ!” กระบี่พิชิตมารของอันหลินระเบิดลำแสงสีดำ
“อ๊าก! อย่าฆ่าข้า! ข้ายอมพูดแล้ว ท่านผู้วิเศษก็คือจอมปีศาจแห่งเกาะปีศาจนั่นแหละ!” มังกรปีศาจหดคอ เห็นได้ชัดว่ารู้สึกถึงจิตสังหารจากทางด้านหลัง
ทำไมมันถึงเหาะได้เร็วที่สุดในบรรดาจักรพรรดิปีศาจทั้งหลาย นั่นเป็นเพราะหนีไวจึงจะมีชีวิตรอดอย่างไรเล่า! หากพูดว่ามันเหาะได้เร็วที่สุด ความจริงแล้วก็เพราะว่ามันกลัวตายที่สุดนั่นเอง
“ที่แท้การจับชาวไข่มุกก็เพื่อคืนชีพให้กับจอมปีศาจงั้นหรือ งั้นเจ้าก็รู้ตำแหน่งของเกาะปีศาจใช่ไหม ทำสัญญาทาสกับข้า พาข้าไป” อันหลินพูดขึ้นมาอีกครั้ง
มังกรปีศาจเงียบงัน
กระบี่ของอันหลินระเบิดลำแสงสีดำอีกครั้ง “นี่หรือคำตอบของเจ้า งั้นก็ลาก่อน!”
“อ๊าก! อย่าฆ่าข้า! ได้…ได้ ข้ายอมทำพันธะสัญญาทาสกับเจ้า…” มังกรเพลิงหดหัว กัดฟันพูดอย่างอดสู
อันหลินพยักหน้า ใช้เลือดหยดหนึ่งจากนิ้วแล้วประสานอินอย่างต่อเนื่อง สลักแผนผังค่ายกล สุดท้ายเลือดก็หยดลงบนศีรษะของมังกรปีศาจ ซึมลงสู่ภายใน “ห้ามปฏิเสธ”
สัญญาทาสแตกต่างจา