ากเชื่อสายตา “เมื่อก่อนพวกเจ้าเคยมาที่นี่หรือ”
อันหลินไม่ตอบ ชิงก้าวเข้าไปในประตูก่อน
เสียงของหยินอวี่สะดุดกึก ตามหลังไปอย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยง
เมื่อมิติผันแปร มิติที่พลังปราณหนาแน่นก็ปรากฏตรงหน้าทุกคน
โครงกระดูกมโหฬารที่ยาวหลายร้อยจั้งตั้งอยู่บนพื้นเงียบเชียบ
รอบตัวมันเต็มไปด้วยหญ้าเขียวขจีกับดอกไม้ ความมีชีวิตชีวาผสานกับความวิเวกวังเวง มันงดงามและเงียบสงบไปอีกแบบ
“นี่เป็น…กระดูกของอิงหลงหรือ” หยินอวี่เบิกตากว้าง เสียงเริ่มสั่นเครือ ไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป
อิงหลงทุกตัวล้วนมีสถานะที่สูงส่งอย่างยิ่งในเผ่าพันธุ์มังกร และเห็นได้ชัดว่าอิงหลงตัวนี้เป็นสุดยอดผู้แข็งแกร่งที่วายชนม์ในสนามรบบรรพกาลยามสู้รบ
อันหลินเดินไปยืนข้างกะโหลกของโครงกระดูก ย่อตัวนั่งลงแล้วมองแวบหนึ่ง จากนั้นใบหน้าก็ฉายความดีใจ
เห็นใต้ศีรษะมังกรมีเถาวัลย์โบราณที่ส่องแสงสีม่วง แลดูเกลี้ยงเกลาแวววาวหลากหลายเส้น
นี่ก็คือเถาวัลย์ม่วงที่เขาต้องการตามหา
เถาวัลย์ม่วงดูดซึมพลังหยินของอิงหลง มักจะเจริญเติบโตใต้กะโหลกของอิงหลง
เขาไม่คิดเลยว่าเกือบหมื่นปีให้หลัง จำนวนของเถาวัลย์ม่วงเยอะกว่าเมื่อก่อนหลายเท่าตัว
อันหลินนำเถาวัลย์โบราณทั้งหมดไปอย่างคล่องแคล่วชำนาญแล้วเก็บไว้ในแหวนมิติ
จากนั้นมายังบริเวณกระดูกสันหลังของอิงหลง ใช้พลังสร้างรูเล็กๆ รูหนึ่ง นำเลือดสีแดงแกมทองออกมาหนึ่งชั่ง
เลือดบริสุทธิ์เหล่านี้ของอิงหลงจะมีอยู่แค่ภายในกร
