ะดูกสันหลังเท่านั้น มีความเป็นอมตะ จึงสามารถดำรงอยู่ผ่านกาลเวลานับหมื่นปีได้
“นี่…เจ้ากำลังทำให้บรรพชนด่างพร้อยอยู่น่ะ!”
หยินอวี่เห็นว่าแม้แต่เลือดอมตะในกายอิงหลงอันหลินก็ไม่ละเว้น จึงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
อันหลินกลอกตาใส่หยินอวี่ “ไม่ต้องห่วง ข้าใช้พลังปราณตรวจดูแล้ว ข้างในยังมีเลือดอีกสามชั่ง”
เลือดอิงหลงเป็นส่วนหนึ่งที่มีมูลค่าที่สุดของเผ่าพันธุ์มังกร เลอค่ายิ่งนัก
ตอนนั้นเสิ่นอิงเป็นธิดามังกรสวรรค์แห่งเผ่าพันธุ์มังกร ด้วยความเคารพในบรรพชน จึงเอาไม่มาก นำเลือดไปเพียงชั่งเดียวเท่านั้น
เมื่อได้ยินคำพูดของหยินอวี่ อันหลินหยุดคิดครู่หนึ่ง คิดว่าทำแบบนี้ไม่ถูกจริงๆ ด้วย
เขาเดินไปหากระดูกสันหลังอีกครั้ง ดูดเลือดออกมาเพิ่มอีกหนึ่งชั่ง
เสิ่นอิงเป็นมังกร มีใจเคารพยำเกรง
แต่เราเป็นมนุษย์ จะเคารพมังกรตัวหนึ่งไปทำไมกัน!
อืม เลือดสองชั่ง อีกชั่งไว้สำรอง…
หยินอวี่เห็นภาพที่อันหลินดูดเลือดเพิ่มอีกชั่งก็หน้ามืด หน้าอกกระเพื่อมอย่างแรง ชัดเจนว่าได้รับการกระทบกระเทือนอีกแล้ว
“โครงกระดูกนี่หากตกอยู่ในมือของเผ่าพันธุ์อื่น รับรองว่าแม้แต่กระดูกชิ้นเดียวก็ไม่เหลือ เอาไปจนเกลี้ยงแน่ ข้าให้เกียรติบรรพชนของพวกเจ้ามากแล้ว เข้าใจไหม” อันหลินพูดกับหยินอวี่อย่างจริงจัง
ใบหน้างดงามของหยินอวี่ขึ้นสี โมโหจนพูดไม่ออกเลยสักคำ
ทุกคนเดินรอบมิติอีกรอบ รวบรวมสมุนไพรวิเศษได้หลายต้นแล้ว เมื่อไม่มีของดีอื่นใดอีก พวกเขาจึงไ
