ละตงฟางหมิง อัจฉริยะแห่งยุคของสำนักวิหคเพลิงในตอนนั้น
ตอนนี้สนามรบแห่งนั้นกลายเป็นสถานที่แห่งความตาย มิติอลหม่าน หล่อเลี้ยงภูตผี ยอดฝีมือระดับหวนสู่ความว่างเปล่าไม่ย่างกรายไปที่นั่น ไม่อย่างนั้นจะทำให้พื้นที่เปราะบางแห่งนั้นถล่มได้
มีเพียงนักพรตแปลงจิต หล่อเลี้ยงวิญญาณบางส่วนที่เสี่ยงอันตรายไปแสวงโชคที่นั่น
เสิ่นอิงพบเถาวัลย์ม่วงกับเลือดอิงหลงในมิติแห่งหนึ่งของสนามรบ
“หวังว่านักพรตที่เข้าไปทีหลังจะไม่พบมิติโดดเดี่ยวนั่น” อันหลินพูดอย่างกังวลใจ
เขาไม่กลัวว่าเถาวัลย์ม่วงจะแห้งเหี่ยว เลือดอิงหลงจะแห้งเหือด เถาวัลย์มังกรดูดซึมไอมรณะของสนามรบเป็นสารอาหารเพื่อความอยู่รอดได้ และเลือดอิงหลงมีคุณสมบัติอมตะ อยู่ในกระดูกของอิงหลง
“หากว่าเถาวัลย์ม่วงกลายเป็นภูตหนีไปแล้วล่ะ” จู่ๆ ต้าไปก็เผยความกังวลของเขาออกมา
อันหลิน “…”
ตอนแรกเขาไม่เชื่อว่ามีอายุยืนนานแล้วจะกลายเป็นภูต แต่ต้นจันทร์หลับใหลทำให้เขาพูดอะไรไม่ออก
อันหลินไม่คุยกับต้าไป๋ เลือกที่จะเงียบ
ผ่านไปอีกเนิ่นนาน
ทุกคนก็เห็นเกาะรกร้างแห่งหนึ่ง จึงเริ่มดำลงไปอีกครั้ง
ใต้ทะเลลึก มีม่านแบ่งแดนประหนึ่งริ้วคลื่นสีขาวปกคลุมพันลี้
ที่นี่เป็นบริเวณที่รุ่งเรืองที่สุดของวังมังกร เคยมีค่ายกลป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด สงครามที่ปะทุกะทันหันทำลายทุกอย่าง บัดนี้กลายเป็นแดนแห่งความตายที่ตัดขาดจากโลกภายนอกแล้ว…
“อืม…เจอแล้ว ทางเข้าอยู่ตรงนั้น!”
เจ้าอัปลักษณ์
