เจ็ดแดนภูตผี บริเวณที่มีหมอกขาวโพลนปกคลุม มีเกาะที่ส่องแสงสีม่วงแห่งหนึ่งตั้งอยู่
ดักแด้ยักษ์สีขาวเหาะทะลุม่านหมอกลงมาบนเกาะอย่างเชื่องช้า
“จักรพรรดิปีศาจว่างฉง ทำไมเจ้ากลับมาแค่ตนเดียว จักรพรรดิปีศาจตนอื่นล่ะ”
ปีศาจหมีขาวที่แผ่ไอเย็นเยียบตั้งแต่หัวจรดเท้าเอ่ยถาม
ดักแด้ยักษ์สีขาวแหวกออก ปีศาจผีเสื้อยักษ์สีขาวบินออกมาจากข้างใน
มันมองปีศาจหมีกับปีศาจมังกรเพลิงตรงหน้า พูดเสียงเย็นว่า “ตายแล้ว พวกมันตายหมดแล้ว”
“ตายทั้งสี่ตนเลยหรือ” ปีศาจมังกรเพลิงสะดุ้งตกใจ “หรือพวกเจ้าจะเจอคนจากหน่วยทหารเทวะของวังมังกร”
ปีศาจผีเสื้อส่ายหน้า “เปล่า พวกเราเจอมังกรที่ยิ่งใหญ่ตนหนึ่ง แต่หากว่ามีแค่นาง พวกเราก็ไม่ปราชัยหรอก สำคัญที่เจอนักพรตมนุษย์คนหนึ่ง…”
ปีศาจผีเสื้อพูดอย่างประหวั่นพรั่นหรึงว่า บอกเล่าความน่าเหลือเชื่อทั้งหลายแหล่ของนักพรตมนุษย์คนนั้น มีหุ่นเหล็กที่มีพลังเทียบเท่าระดับแปลงจิต เพลงกระบี่เหนือชั้น สังหารจักรพรรดิปีศาจสีชาดได้แม้จะมีพลังยุทธ์เพียงระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นกลาง หลังทะลวงขั้นกะทันหันก็สังหารวาฬจอมอหังการในกระบวนท่าเดียว…
ปีศาจหมีขาวกับปีศาจมังกรเพลิงได้ฟังก็ตกอยู่ในภวังค์ความเงียบงัน มีนักพรตมนุษย์เช่นนี้ด้วยหรือ!
เงียบไปครู่หนึ่ง ปีศาจหมีขาวถึงได้พูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ค่ายกลสังเวยเลือดสิบวิญญาณขาดไปอีกหนึ่งเผ่าพันธุ์ เผ่าพันธุ์มุกดา…”
บนพื้นมีค่ายกลที
