“ขอแค่สังหารนักพรตมนุษย์คนนั้น หุ่นนี่ก็จะหยุดเคลื่อนไหว นี่เป็นวิธีการกู้สถานการณ์ที่เร็วที่สุด” เทพมรณะปะการังหลบดาบเลเซอร์ของกันดั้มแล้วพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน
“ข้าจะใช้เคล็ดวิชาพันธนาการหุ่นไว้ พวกเจ้าลุยพร้อมกัน ฉวยโอกาสสังหารนักพรตมนุษย์คนนั้นเสีย!”
ดวงตาสีม่วงของวาฬจอมอหังการสว่างไสว เอ่ยอย่างเชื่องช้า
จู่ๆ ร่างของมันก็ขยายใหญ่อย่างรวดเร็ว พลังไต่ขึ้นสูงเรื่อยๆ หมอกดำท่วมท้นท้องฟ้ากระจายไปทั่วทุกสารทิศประหนึ่งคลื่นยักษ์
“เขตอาคมจอมอหังการ หมื่นปีศาจพันธนาการ!”
เมื่อสิ้นเสียงแผดร้องของวาฬจอมอหังการ หมอกดำรวมตัวเป็นโซ่สมจริงนับหมื่น ลุกลามไปทางกันดั้มสองตัวอย่างบ้าคลั่ง
กันดั้มปล่อยดาบเลเซอร์ฟันโซ่จนขาดสะบั้น กันดั้มอีกตัวปล่อยระเบิดแสงออกมาบดขยี้โซ่จนแหลกลาญ แต่โซ่หมอกดำเหล่านี้เป็นเหมือนตาข่ายฟ้าดิน กว้างใหญ่ไพศาล ไม่จบไม่สิ้น พันธนาการกันดั้มสองตัวไว้
“ทะเลจองจำ!”
ร่างของจักรพรรดิว่านฉงเลื้อยขยุกขยิก บนดักแด้ยักษ์สีขาวปล่อยเส้นไหมนับหมื่นที่ตัดเหล็กกล้าได้พุ่งไปคลุมเป่ยเหลียน ดุจเกลียวคลื่นสีขาวที่ทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง
ไม่นาน เป่ยเหลียนก็ถูกลูกบอลเส้นไหมห่อหุ้มหน้าอกจนสายฟ้าคำราม แต่กลับทำลายพันธนาการปานกำแพงเหล็กไม่ได้
ปีศาจเทพวายุกางปีกพุ่งไปทางกำแพงเมือง
ปีศาจทะเลสองตนอย่างปีศาจเทพวายุและเทพมรณะปะการังพุ่งตัวใส่อันหลินด้วยอานุภาพทรงพลัง
ใช่แล้ว ขอเวลาเพียงชั่วครู่ให้พวกมัน
