าดเรียบเนียนที่สุด มองดูแล้วก็เรียกได้ว่างดงามจำเริญตา
อันหลินพยักหน้า เจ็ดแดนภูตผีเป็นน่านน้ำที่โด่งดังที่สุดในทะเลบูรพา มักจะมีปีศาจทะเลที่ยิ่งใหญ่ปรากฏตัว โจมตีเรือในละแวกนี้บ่อยครั้ง มีปีศาจทะเลกระหายเลือดบางตัวถึงขั้นปีนขึ้นฝั่ง เข่นฆ่าสิ่งมีชีวิตริมฝั่ง
ร่ำลือกันว่ามีปีศาจเจ็ดตนปกครองน่านน้ำผืนนี้ ปกครองหมื่นปีศาจ น่านน้ำผืนนี้จึงถูกขนานนามว่า เจ็ดแดนภูตผี
หากไม่ใช่เพราะอันหลินให้ราคางาม ความสามารถก็ค่อนข้างยิ่งใหญ่ ฉีฉีไม่มีทางเสี่ยงอันตรายพาพวกเขามาที่นี่หรอก
“เข้าใจแล้ว พวกเรากลับไปเตรียมตัวกันก่อน พรุ่งนี้จะออกทะเลทันที!” ดวงตาอันหลินของเปี่ยมด้วยความตื่นเต้นอยากรู้อยากลอง “เจ็ดเทพโจรสลัดจะเท่าไรกันเชียว คอยดูสิข้าจะบดขยี้ทีละคนเลย ราชาโจรสลัด ข้าได้เป็นแน่นอน!”
ทุกคนไม่เข้าใจคำพูดประหลาดพวกนั้นของอันหลิน แต่มีข้อมูลหนึ่งที่พวกมันรู้แน่แล้วก็คือ พรุ่งนี้จะออกทะเล
ณ เมืองริ้วคลื่น บนท้องถนนมีไข่มุกขาวกลมเดินกันให้ควั่ก มีร่างของมนุษย์คนสองคนให้เห็นเป็นครั้งคราว
มนุษย์เหล่านี้คาดว่าจะเป็นนักพรตจากแดนจิ่วโจวที่มาหาประสบการณ์ที่นี่ มองจากความสูงแล้ว แลดูเหมือนนกกระเรียนในฝูงไก่ ปกติยามไปกินข้าวในโรงเตี๊ยม จะชนขอบประตูได้หากไม่ระวัง
ฉีฉีในฐานะของมัคคุเทศก์ชั้นหนึ่ง ดูแลการท่องเที่ยวได้ครอบคลุมทุกด้าน
พวกอันหลินตามนางท่องไปทั่ว ผ่อนคลายสบายทีเดียว
พลบค่ำ ฉีฉีหาโรงเตี๊ยมที่มีเอก
