่ถึงว่าหุ่นสีเงินตัวนี้จะทลายการโจมตีของเขาได้
เขาถอยกรูด ไม่คิดว่าลำแสงสีน้ำเงินของกันดั้มจะยืดยาวตามมาไม่หยุด สร้างร่องลึกยาวสิบกว่าจั้งบนผืนพสุธา ปลายกระบี่ก็เฉือนร่างของเขาจนเกิดบาดแผลเป็นทาง
สวีถงกุมหน้าอก มองหุ่นสีเงินตรงหน้าด้วยความหวาดหวั่นชอบกล ราวกับตระหนักได้แล้วว่ารอยยิ้มของอันหลินหมายถึงอะไร
ครืน!
เสียงแตกระแหงสะเทือนฟ้าดังมาไม่ไกล
สวีถงเหลียวหลัง เห็นสวีหย่งหนานที่อยู่ไม่ไกล เกราะสายลมถูกหมัดของกันดั้มอีกตัวสะเทือนจนแหลก พลังที่น่ากลัวถึงขั้นพัดเปลือกของผิวดินปลิวกระจาย
สวีหย่งหนานที่อยู่ในระดับแปลงจิตขั้นต้นเช่นเดียวกัน กระอักเลือดและลอยออกไปปานว่าวเชือกขาด
นักพรตเก่งฉกาจยี่สิบชีวิตของหอเจ็ดสังหารก็ถูกเปลี่ยนบทบาทเช่นกัน ถูกหมาป่าหิวโซทั้งสามอย่างอันหลิน ต้าไป๋และเจ้าอัปลักษณ์เห็นเป็นลูกแกะ
อันหลินกางปีกวายุ สังหารก้าวละคนภายใต้ความเร็วที่แสนน่ากลัว
ก้าวที่หนึ่ง
อันหลินปล่อยหมัดสะเทือนขุนเขาสีทองออกไป สะเทือนศิษย์กายแห่งมรรคขั้นสิบคนหนึ่งของหอเจ็ดสังหารตายทันที
ก้าวที่สอง
อันหลินปั้นขนนกเพลิงสีแดงเป็นเกาทัณฑ์ ปักชายชราหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นกลางคนหนึ่งในพริบตา ร่างของชายชราคนนั้นละลายภายใต้อุณหภูมิที่สูงจนน่ากลัว
ก้าวที่สาม
อันหลินชักกระบี่พิชิตมารออกมา พุ่งออกไปหาชายชราหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นต้นคนหนึ่งอย่างรวดเร็ว วาดลำแสงดำทะมึนดุจน้ำหมึก ฟันร่างของชายชราคนนั้นพร้อมกับอา
