ถอนหายใจเบาๆ สาวเท้าเดินไปที่ประตูมิติของสุสาน
ลำแสงตรงตำหนักสวรรค์ก็ค่อยๆ จางหาย มิติลับแปดพันปีพังทลายในวินาทีนั้น ราวกับจะฝังอดีตทั้งปวงเหล่านี้ไปตลอดกาล
“ชาตินี้ ได้ใช้เวลากับเจ้ามาเก้าสิบแปดปี ช่างโชคดีเสียนี่กระไร…”
เสียงของเสิ่นอิงดุจเสียงสวรรค์ แต่กลับจมหายไปในกระแสของมิติลับ ทุกอย่างกลับสู่ความว่างเปล่า