วอันหลิน “เจ้าเสีย…ใช่เจ้าไหม เจ้ากำลังพูดหรือ”
กระบี่พิชิตมาร “…”
กระบี่พิชิตมารดำขลับถูกอันหลินถือไว้เงียบๆ ไร้การตอบสนอง
อันหลินกะพริบตาแล้วพูดต่อว่า “ขืนเจ้ายังไม่พูดอีก เดี๋ยวข้าจะปักเจ้าใส่กองขี้วัว”
“ไปให้พ้น!”
เสียงตะโกนของผู้หญิงดังก้องสมองอันหลิน
เสียงตะโกนนี่มีพลังทำลายล้าง ทำให้เหมือนมีฟ้าผ่าในหัวอันหลิน
แต่เขาไม่โกรธ พูดด้วยความลิงโลดใจว่า “ฮ่าๆ ๆ ๆ พวกเจ้าดูสิ กระบี่ของข้ามีปราณแล้ว!”
อันหลินตะโกนเรียกให้สวีเสี่ยวหลาน ต้าไป๋กับเจ้าอัปลักษณ์ชายตามอง
อันหลินโยนกระบี่พิชิตมารออกไปแล้วพูดเสียงดังว่า “เสี่ยวเสีย ระบำกระบี่หน่อย!”
กระบี่พิชิตมารวาดลวดลายพาราโบลากลางอากาศ จากนั้นก็ตกลงพื้นดังแกรก นิ่งไม่ไหวติงท่ามกลางสายตาของทุกคน
สวีเสี่ยวหลาน “…”
อันหลิน “…”
