่กำลังจะระเบิดด้วยความสงสัย ต่อให้เจ้านายตายเพราะระเบิด มันก็สามารถฝืนอยู่ต่อไปด้วยการสังเคราะห์แสงได้ ไม่มีอะไรต้องกลัว
ครืน! ค่ายกลเริ่มสั่นไหว เสียงสัญญาณเริ่มดังขึ้น
“อันหลิน! จะระเบิดแล้ว รีบหยุดเร็ว!” สวีเสี่ยวหลานตะโกนเสียงดัง
อันหลินแดงฉานไปทั้งตัว ราวกับเลือดเดือดปุดๆ แต่ก็หยุดไม่ได้
ใช่แล้ว ตอนนี้เขาสูญเสียการควบคุมแล้ว สิ่งเดียวที่ทำได้ก็คือ ดูดซึมพลังไฟไม่หยุด
สวีเสี่ยวหลานกำลังจะพุ่งใส่ค่ายกล เพื่อขัดขวางการกระทำของอันหลิน จู่ๆ ศูนย์กลางค่ายกลก็เกิดการเปลี่ยนแปลง
ขนนกอัคคีสีแดงก่อตัวกลางอากาศ ส่องแสงของเพลิงระยิบระยับงดงาม
หากมองไกลๆ ก็เหมือนขนของพญาหงส์ที่โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า
“งดงามนัก…” สวีเสี่ยวหลานจ้องขนเพลิงที่ลอยล่องกลางอากาศอึ้งๆ อดเอ่ยปากชมไม่ได้
พวกมันไม่หล่นกระทบพื้น แต่ล่องลอยรอบกายอันหลินอย่างมีชีวิตชีวา แผ่ความร้อนและส่องแสงปานภูตไฟที่รื่นเริง
ความเร็วในการดูดซึมพลังไฟรวดเร็วกว่าเดิม แต่สัญญาณเตือนของค่ายกลกลับไม่ดังอีก…
ผ่านไปอีกราวๆ ครึ่งชั่วยาม
ขนเพลิงกลางอากาศแทรกซึมไปในร่างกายของอันหลิน ประคำปราณอัคคีหม่นหมอง กลายเป็นหินไร้ค่า
‘ติ้ง ภารกิจสำเร็จ!’
พลังปีกแห่งอัคนีขั้นหนึ่งเริ่มพรั่งพรูเข้ามา ไม่นานวรยุทธ์ที่แฝงด้วยพลังของธาตุไฟ ยกระดับพลังต่อสู้ของเขาได้ก็หลอมรวมเป็นหนึ่งกับเขาอย่างสมบูรณ์!
อันหลินลุกขึ้น นัยน์ตาสุกใส “ข้าสัมผัสได้ถึงพลังอันเต็มเปี่ย
