สุสานมังกรเหมันต์ตั้งอยู่บนที่ราบสูงที่มีเขตติดต่อกับแคว้นสือหลงทางทิศตะวันตกของแคว้นเทียนเหอ
อันหลินขี่ต้าไป๋ เหาะเป็นระยะทางร่วมพันลี้กว่าจะมาถึงที่ราบสูงที่เป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างสองแคว้น
“อืม…ดูจากพิกัดในแผนที่แล้ว ตรงนี้แหละ”
อันหลินพูดพลางชี้บริเวณทะเลทรายโกบีที่มีต้นไม้เหี่ยวเฉาไม่กี่ต้นโอบล้อม
สวีเสี่ยวหลานมองจุดหมายปลายทางที่อยู่ไม่ไกลแล้วพูดว่า “ที่นี่ไม่มีอะไรเลย หรือจะมีค่ายกลบดบัง”
อันหลินพยักหน้า “แผนที่บอกข้าว่า ที่นี่เป็นค่ายกลมิติ ต้นไม้เหี่ยวเฉาพวกนั้นคือธงค่ายกล ต้องย้ายที่จึงจะเปิดประตูมิติแล้วเข้าไปในสุสานได้”
“เจ้าคุยกับแผนที่ได้ด้วยหรือ!” สวีเสี่ยวหลานพูดอย่างตกใจ
“แน่นอนสิ เจ้านี่มีปัญญานะ พอยอมรับข้าแล้ว ก็สามารถสื่อสารกับด้วยกระแสจิตได้” อันหลินพูดอย่างภาคภูมิใจ
สวีเสี่ยวหลานตกใจเล็กน้อย ไม่ว่าของอะไรเมื่อนานวันเข้าล้วนกลายเป็นของวิเศษ
อันหลินทำตามวิธีที่แผนที่บอก ใช้พลังเคลื่อนย้ายตำแหน่งของต้นไม้
สุดท้ายเมื่อเคลื่อนย้ายต้นไม้ต้นหนึ่งแล้ว พลังปราณก็โหมซัดอย่างบ้าคลั่ง ค่ายกลขนาดใหญ่ก่อตัวบนธรณิน ถึงขั้นว่ามีเมฆสีรุ้งปรากฏบนท้องฟ้า เสียงดังสนั่นหวั่นไหว
“จิ๊ๆ ๆ ยิ่งใหญ่เสียจริง ราวกับสวรรค์ประทานของล้ำค่า หากมีคนอื่นมาจะทำอย่างไร” อันหลินอดบ่นไม่ได้
“อย่าพูดจาส่งเดช!” สวีเสี่ยวหลานมองอันหลินตาขวางแล้วพูดเตือน
อันหลินปิดปากฉับ ของแบบนี้ลี้ลับมากจริงๆ โดยเฉพา
