ุ์ และถูกยกย่องเป็นนางพญามด
“อ๊าก…” สิ้นเสียงแผดร้องสะเทือนเลือนลั่นของนางพญามด ชั่วขณะที่ท้องกระตุกอย่างแรง ไข่นับร้อยใบที่เปื้อนของเหลวเหนียวหนืดก็พรั่งพรูออกจากก้นของมันปานน้ำหลาก
“ยินดีกับองค์ราชินีที่วางไข่อย่างราบรื่น”
มดยักษ์สีน้ำเงินที่ยืนตัวตรง มีพลังมหาศาลตัวหนึ่งโค้งตัวเล็กน้อย เป็นการแสดงความยินดี
มดยักษ์ที่มีรูปร่างแตกต่างกันออกไปอีกสิบกว่าตัวที่เหลือต่างก็โค้งตัวแสดงความยินดีตามกัน ภายในร่างกายของพวกมันล้วนแฝงด้วยพละกำลังอันเต็มเปี่ยม ดวงตาทอประกายดุดันและกระหายเลือด
“เหยื่อที่ข้าปล่อยออกไปขาดการติดต่อทั้งหมด…” นางพญามดหายใจหอบเล็กน้อย โพล่งขึ้นมากะทันหัน
มดยักษ์สีน้ำเงินชะงัก จากนั้นสีหน้าก็พลันถมึงทึง “นักพรตมนุษย์โดยทั่วไปไม่มีทางถูกจับได้ สรวงสวรรค์ช่างไวเสียจริง…”
“ได้วัตถุเซียนพวกนั้นไปแล้ว อีกไม่นานพวกเขาอาจจะเจอที่นี่ก็ได้” นางพญามดอ้าปากที่เป็นดุจหลุมลึก มดขนวัตถุขนาดมหึมาดำทะมึนเข้ามาใส่ในปากของมัน
มดยักษ์สีน้ำเงินแสยะยิ้ม “แม้แต่ท้าววิรุฬหกเองก็ถูกท่านหัวหน้าจัดการจนหนีเตลิด คนอื่นหากว่ากล้ามาที่นี่ กองทัพแสนกว่าชีวิตในรังมดของเราจำไม่ปล่อยให้พวกมันรอดแน่!”
ขณะนั้นเอง ผีเสื้อสีขาวตัวหนึ่งก็โบยบินลอดช่องทางแห่งหนึ่งเข้ามา
มันงามสง่า บินไปหานางพญามดที่มีขนาดเทียบเท่าภูเขาช้าๆ
นางพญามดกับมดยักษ์สีน้ำเงินเบิกตากว้างเมื่อเห็นภาพนี้ ขณะที่กำลังจะตอบโต้ พลันมีเสีย
