หลังปรมาจารย์เฉินเยี่ยนเห็นศีรษะของเฉินเทียนหยาง สีหน้าก็ถมึงทึงจนน่ากลัว ในแววตาที่จ้องมองอันหลิน เสมือนว่ามีความโหดเหี้ยมปานยากจะชำแหละเขาทั้งเป็นเจือปน
“ดีมาก…อาจหาญมากำเริบเสิบสานที่นี่โดยไม่กลัวตาย ข้าจะทำให้เจ้าตายทั้งเป็น!”
เฉินเยี่ยนตวาดเสียงเกรี้ยว สายฟ้าสีขาวแผ่ออกรอบตัวกลายเป็นทะเลสายฟ้า
มันเป็นต้นแบบของเขตอาคม ปรมาจารย์เป็นผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งแปลงจิตแล้ว
อันหลินมองเขตอาคมเบื้องหน้า ใบหน้าเรียบเฉย ส่ายหน้าเล็กน้อย “เมื่อเทียบกับบาเรียอัสนีมังกรของศิษย์พี่หวังแล้ว ยังห่างกันอยู่มาก…”
“ข้าจะดูว่าเจ้าจะอวดดีได้ถึงเมื่อใด!” เฉินเยี่ยนระเบิดโทสะ พุ่งใส่อันหลินราวกับเป็นลูกศรหลุดออกจากคัน พลังขอบเขตอันยิ่งใหญ่ถูกปล่อยออกมาจนหมดจนสิ้น กลายเป็นธารสายฟ้า ทำเอาผู้อาวุโสที่เหลือพากันถอยกรูด ไม่กล้าเข้าใกล้
“คู่ต่อสู้ของเจ้าไม่ใช่ข้า…เจ้าอัปลักษณ์!”
เมื่อสิ้นเสียงตะโกนของอันหลิน วานรตัวหนึ่งก็ทะยานลงมาจากฟ้า
ชั่วขณะที่แสงทองส่องสว่าง มันก็กลายร่างเป็นราชันวานรมือถือกระบองเงิน สวมชุดเกราะดำขลับ ตวัดกระบองมาทางเฉินเยี่ยนด้วยแรงมหาศาล
เมื่อเจอกับกระบองเงินที่โผล่มาอย่างไม่คาดฝัน เฉินเยี่ยนตอบโต้ด้วยหมัดอัสนี
ตูม!
การปะทะสะเทือนฟ้าทำให้ห้องโถงพังทลายลง
เฉินเยี่ยนกระอักเลือดร่างกระเด็นออกไปราวกับถูกกระแทกอย่างแรง
เจ้าอัปลักษณ์ย่างไปหาเฉินเยี่ยนทีละก้าว เปลวไฟสีดำที่มีอานุภาพทำลายล้างทุก
