กน้อย จู่ๆ ก็กระจ่างใจโดยพลัน
เป็นอย่างที่คิด หากจะหักหน้าสู้ใช้กำลังฉับไว ระบายอารมณ์ได้ดีกว่าเยอะ
…
ผ่านไปครู่หนึ่ง อันหลินที่ทายาแก้ปวดแล้วฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้ง เข้าสู่หัวข้อที่สองกับหลินจวิ้นจวิ้น
“ต่อไป บอกข้อมูลทั้งหมดของสถาบันวิจัยดาวม่วงที่เจ้ารู้มาให้หมด ข้าจะไม่พลาดแม้แต่นิด!” หลินจวิ้นจวิ้นสงบสติอารมณ์แล้วพูดต่อ
ดวงตาของอันหลินลุกวาว รู้ว่าได้เวลาเก็บเงินแล้ว
เมื่อหลินจวิ้นจวิ้นเห็นอากัปกิริยาของอันหลิน ไม่รู้เพราะเหตุใด ไยใจถึงกระตุก รีบพูดเป็นพัลวันว่า “เดี๋ยว อืม…เจ้ามีข้อมูลอีกประมาณเท่าใด”
อันหลินลูบคาง ครุ่นคิดเล็กน้อย “อืม…ไม่เคยนับเลย อักขระ แผนผังค่ายกล ทฤษฎีการวิจัย แผนผังโครงสร้างสิ่งประดิษฐ์ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีรวมๆ กันแล้ว ราวๆ ร้อยสองร้อยกระมัง…”
“มีอีกร้อยสองร้อยงั้นหรือ! ทำ…ทำไมเจ้ามีมากมายขนาดนี้! คงไม่ได้แย่งสมองหลักมาจนหมดหรอกนะ” หลินจวิ้นจวิ้นพูดอย่างตกใจ
“ฮะ ไม่ถึงขนาดนั้น หลังถ่ายข้อมูลของสมองหลักมาได้ครึ่งเดียว ก็ถูกไล่ออกมาแล้ว” อันหลินตอบตามความจริง
หลินจวิ้นจวิ้น “…”
“ทำไม ท่านจะรับหมดหรือไม่” อันหลินซักถาม
เขาเห็นความหวังจะพลิกชะตา กลายเป็นหนุ่มสูงหล่อรวยแห่งแดนเซียนอย่างสิ้นเชิง จึงรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที
“เอ่อ…” หลินจวิ้นจวิ้นเบนสายตามองทางอื่น “วันนี้อากาศไม่เลวเลย”
“อืม อากาศดีทีเดียว” อันหลินพยักหน้าแล้วถามต่อว่า “เมื่อครู่ท่านบอกว่า
