ธิ์มาครองเหรอ ฉันถูกอิฐดำทับ ชิงจอกศักดิ์สิทธิ์กับผีอะไร!
“ได้ๆ ๆ…ไม่ปล่อยข้าออกไป เช่นนั้นทุกคนก็ดูข้าถูกทับไปเถอะ…” อันหลินพูดอย่างอ่อนระโหยโรยแรง
ผู้ชมหลายหมื่นคนในจัตุรัสฟ้าครามเอือมระอาเมื่อได้ยินคำพูดของอันหลิน
พวกเขาอยากเห็นอันหลินถูกทับงั้นหรือ แน่นอนว่าไม่อยาก!
แต่การประลองครั้งนี้ยังไม่สิ้นสุด พวกเขาจะทำอย่างไรได้
โชคดีที่ไม่นานเรื่องราวก็พลิกผัน เด็กหญิงคนหนึ่งเดินกะเผลกเข้ามา ปรากฏสู่สายตาของผู้คน
ชุดกระโปรงสีขาวของนางเปื้อนเลือด ใบหน้าขาวผุดผ่องราวหิมะก็มีบาดแผลจากไฟคลอกด้วยเช่นกัน แลดูจนตรอก
นางเดินไปหยุดข้างอิฐดำ เตะมันจนกระเด็น
ตูม! ดูเหมือนจะแรงไปหน่อย อิฐดำลอยออกไปค่อนข้างไกล
อันหลินเองก็ถูกทำร้ายเป็นครั้งที่สอง ครวญครางเสียงต่ำ แต่แรงกดดันก็หายไปแล้วในที่สุด
ใต้แสงจันทร์สีขาวนวล เขาเห็นร่างที่ดูเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย
เด็กหญิงแย้มยิ้ม หิ้วตัวอันหลินขึ้นปานเป็นกระต่าย เสียงใสแจ๋วแต่กลับเจือความแหบพร่าดังขึ้น “ผู้พิทักษ์ฝ่ายซ้าย พวกเราชนะแล้ว”
อันหลินมองรอยยิ้มใสซื่อ พยักหน้า เค้นรอยยิ้มออกมาหยอกเย้าว่า “พวกเราเอาชนะพวกเขาได้ด้วยพลังชีวิตเหมือนแมลงสาบ เนื้อหยาบหนังหนาต่างหากที่ถูกต้อง”
เด็กหญิงขมวดคิ้วโก่ง ปล่อยอันหลินลง พูดอย่างเสียดายว่า “น่าเสียดาย…ตำหนักของข้าหนังหยาบไม่พอ เนื้อหนาไม่พอ ถูกระเบิดเสียแล้ว…”
อันหลินกวาดมองรอบตัว มีเพียงซากปรักหักพัง ไหนเล่าจะเห็นตำห
