ในจัตุรัสฟ้าคราม แทบจะทุกคนที่จ้องมองฉากตรงหน้าอึ้งๆ
โดยเฉพาะยามที่อันหลินกับหลิวเชียนฮ่วนค้อมตัวเอ่ยปากแสดงความภักดีต่อเด็กผู้หญิง พวกเขารู้สึกเหมือนสายฟ้าฟาดแสกกลางหน้า แพะนับหมื่นตัวร้องดังระงมในใจ
“บ้าบิ่นเหลือเกิน นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!”
“เป็นผู้พิทักษ์ของจอกศักดิ์สิทธิ์หรือ นี่จะเปลี่ยนศึกชิงจอกศักดิ์สิทธิ์เป็นศึกพิทักษ์จอกศักดิ์สิทธิ์หรือ…”
“ไม่สิ! นี่มันปกป้องอะธีนาชัดๆ!”
“ทำเช่นนี้เพราะมีเป้าหมาย เมื่อกลายเป็นผู้พิทักษ์ของหญิงสาว เช่นนั้นขอเพียงศัตรูทั้งหมดแพ้พ่าย สรวงสวรรค์ก็เป็นผู้ชนะเลิศแล้ว”
“เป็นเพราะตงเยี่ยนแห่งหอสร้างโลกอำมหิตเกินไป มิเช่นนั้นเทพอันกับเทพหลิวก็คงไม่ใช้แผนนี้!”
“แต่ข้ากลับคิดว่าแผนนี้ดีทีเดียว”
“ข้าอาจจะกำลังดูการประลองปลอม…”
…
ทุกคนในจัตุรัสฟ้าครามเริ่มวิจารณ์กันอย่างดุเดือดหลังเงียบงันไปชั่วขณะ
ตัวแทนอย่างหวังเสวียนจ้าน หงโต้วและอาเธอร์ที่ถูกหมัดฮุคกระแทกรัวๆ จนดูแลตัวเองไม่ได้ จดจ้องหน้าจอผลึกหินด้วยความรู้สึกเหมือนปางตาย คิดว่าถูกโลกใบนี้หลอกลวง
บนไหล่เขาของภูเขาสูงแห่งหนึ่งในเทือกเขาจงหลง
อันหลิน หลิวเชียนฮ่วนและเด็กหญิงกำลังนั่งล้อมรอบกองไฟ
อันหลินเป็นผู้พิทักษ์ฝ่ายซ้าย หลิวเชียนฮ่วนเป็นผู้พิทักษ์ฝ่ายขวา
ในฐานะผู้พิทักษ์ของราชินี พวกเขาโชคดีได้รับเนื้อหมูป่า
“หากมองจากสภาพการณ์ตอนนี้ ศัตรูด้อยกว่าเรา หากจะพูดด้วยหนึ่งประโยคนั่นก็คือ ไม่มีใครที
