ั้งสามของสวนเอเดนอย่างรวดเร็ว
“ไปทั้งที่ยังไม่ทักทายข้า…”
หมัดนี้พุ่งเป้าไปที่อาเธอร์ที่บินได้ค่อนข้างเชื่องช้า
เด็กผู้หญิงเหาะเหนือศีรษะของเขา ปล่อยหมัดกระแทกลงไปทันที
อาเธอร์ปล่อยโล่แสงสีขาวออกมาในช่วงเวลาคับขัน
หมัดพุ่งลงมา ม่านแสงก็แตกกระจาย กำลังหมัดทำให้ร่างของอาเธอร์บิดเบี้ยว พสุธาเบื้องล่างแตกระแหงในบัดดล รอยแยกลุกลามออกไปหลายร้อยจั้ง
“ไม่มีมารยาทเอาเสียเลย!”
เด็กหญิงพูดจบ
อาเธอร์เบิกตากว้าง ค่อยๆ สูญเสียโฟกัส ม่านแสงสีทองเริ่มปกคลุมรอบตัวเขา
“อาเธอร์จากสวนเอเดน ตกรอบ!”
ระหว่างที่เด็กหญิงลงมือจัดการอาเธอร์ ออกัสกับเชอรีลก็หนีออกไปค่อนข้างไกลแล้ว
เมื่อเห็นพวกเขาหนีไปอย่างไม่ลังเลเช่นนี้ เด็กหญิงก็ย่นคิ้วน้อยๆ
นางเหลียวมองแสงไฟที่ลุกโชนตรงสันเขา เริ่มหันหลังแล้วเหาะกลับไป
ออกัสกับเชอรีลเห็นเด็กหญิงเลิกตามล่า ต่างก็เกิดความรู้สึกรอดพ้นวิกฤตแล้ว
บอกตามตรง หากเด็กหญิงไล่กวดด้วยความเร็วที่น่ากลัวเช่นเมื่อครู่นี้ แม้แต่ออกัสก็คงสลัดนางไม่หลุด
บริเวณที่ว่างตรงสันเขา กองเพลิงยังคงคุโชนดังเปรี๊ยะๆ
แต่ทว่าผิวดินรอบตัวเริ่มแตกทลายและทรุดตัวลง มีเค้าลางจะพังทลายอยู่รำไร
เด็กหญิงทะยานลงสู่พสุธา เดินไปนั่งข้างกองไฟ ยกตะแกรงย่างขึ้นมองหมูป่าดำเกรียม ถอนหายใจทำหน้าอมทุกข์ “เฮ้อ…ไม่คิดเลยว่าจะไหม้…”
