“ค่ายกลทำลายล้างวายุสายฟ้า ไป!”
สิ้นเสียงตะโกนของแฝดวายุสายฟ้า จู่ๆ พสุธาในรัศมีพันจั้งก็มีตาข่ายสายฟ้าถี่ยิบปานฝาชีทรงกลมผุดขึ้นมา แผ่ปกคลุมทุกคน
ภายในค่ายกล สายลมและอัสนีที่แหลมคมดุจดาบหนาแน่นกว่าเมื่อครู่หลายสิบเท่า ทั่วฟ้าดินเต็มไปด้วยเสียงคำรามของวายุและสายฟ้า ชวนให้พรั่นพรึง
หงโต้วยังคงตัวใหญ่ยักษ์ ขนาดมหึมา จึงถูกกระแสไฟนับสิบกว่าเส้นและใบมีดลมโจมตีเข้าอย่างจังในพริบตา โหยหวนไม่ขาดสาย พลันหดร่างกายให้เล็กลงอยู่ในสภาพปกติ
“หลอมรวม!”
จู่ๆ แฝดวายุสายฟ้าหนึ่งขาวหนึ่งดำก็ตัวติดแนบชิดกัน จากนั้นระเบิดลำแสงเจิดจ้าจนไม่อาจมองได้
ทุกคนต่างก็ถูกแสงส่องจนทำให้หรี่ตาลง เมื่อแสงสว่างสลายไป คลื่นที่น่ากลัวอย่างยิ่งก็เริ่มแผ่กระจายไปทั่ว ทำให้อดสั่นสะท้านไม่ได้
อันหลินเงยหน้าขึ้น เห็นบุรุษที่มีผิวหนังดุจปลาขาวดำพันเกี่ยวกันปรากฏตัวกลางอากาศ กวาดสายตามองทุกคนที่อยู่เบื้องล่างด้วยความเย้ยหยัน
เท้าของเขาย่ำเมฆวายุ เนื้อตัวอาบกระแสไฟ แววตาดุดัน ชั่ววินาทีที่หายใจออก สายฟ้าก็กระเพื่อมขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าคล่องแคล่วเป็นอย่างยิ่ง
“จอกศักดิ์สิทธิ์ถูกชิง ได้เวลาปล่อยพลังงานที่ค่ายกลสั่งสมมาหลายปีให้หมดสิ้นแล้ว”
“วายุและสายฟ้าในปฐพีถูกควบคุมโดยข้า แม้จะเป็นนักพรตระดับแปลงจิต ก็ไม่อาจทลายค่ายกลทำลายล้างวายุสายฟ้าของผืนแผ่นดินนี้ได้!”
บุรุษขาวดำยืนตระหง่านไม่สะทกสะท้าน เสียงดังสนั่น เจือความทรงพลังน่าค
