นหลิน! เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง!” หลิวเชียนฮ่วนรีบรุดตามมา
อันหลินส่ายหน้าพลางยิ้มเฝื่อน “ยังขยับได้ แต่สู้ไม่ได้แล้ว…”
พูดจบ เขาก็เงยหน้ามองชายขาวดำด้วยความพรั่นพรึง เท้าที่กระทืบลงมาเมื่อครู่ เหมือนจะเอาชีวิตเขาจริงๆ เขาคิดว่ายันต์ประเมินผลการแพ้รบจะถูกกระตุ้นแล้วด้วยซ้ำ
จากนั้นเขาก็มองช่องโหว่ของค่ายกลที่เพิ่งถูกทลาย บัดนี้มันสมานตัวกันแล้ว
วิชาญาณทิพย์!
ดวงตาของเขากลายเป็นสีขาวอีกครั้ง ค้นหาช่องโหว่ของค่ายกลต่อ จะให้ค่ายกลพังถล่มทั้งหมดมันค่อนข้างยาก แต่พยายามหาช่องโหว่นั้นยังพอทำได้
ขณะที่เขากำลังสำรวจค่ายกลอยู่นั้น ก็มีเสียงร้องโหยหวนของหวังเสวียนจ้านดังมาจากท้องนภา
สายฟ้าฟาดอีกระลอกหนึ่ง ชายขาวดำมาโผล่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มชั่วร้าย “ก็บอกแล้ว…พวกเจ้าหนีไปพ้นหรอก!”
ชายขาวดำยังคงยกเท้าจะกระทืบหน้าอกของอันหลินเช่นเดิม เป็นฝ่าเท้าอันคุ้นเคย ไม่ต้องใช้ลูกไม้อะไรเลย อาศัยเพียงความเร็วและกำลังก็เหนือกว่าอันหลินอย่างสิ้นเชิงแล้ว
แต่อันหลินในตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว เขากำลังใช้วิชาญาณทิพย์ ช่องโหว่ของอีกฝ่ายเริ่มปรากฏสู่สายตา
ไม่ไหว…ถึงจะมองออก แต่ก็สู้ความเร็วไม่ได้…
กระบวนท่าที่หนึ่ง กระบี่วายุ!
อันหลินใช้กระบี่วายุในหกกระบี่เทพสงคราม พลังภายในร่างกายระเบิดความเร็วสูงสุดในระยะเวลาอันสั้น จากนั้นก็ยักย้ายร่างกายแล้วพลิกตัว!
เท้าสายฟ้าของชายขาวดำเฉียดร่างกายไป กระบี่พิชิตมา
