จมตีระดับแปลงจิตก็ทลายไม่ได้ แต่ระวังไว้หน่อยก็ไม่เสียหลาย
มันใช้กระแสจิตสัมผัสสถานการณ์ภายในหอ พบว่าสั่นสะเทือนไม่หยุด เห็นได้ชัดว่ากำลังถูกโจมตี
“หึๆ พวกเจ้าดิ้นรนไปเถอะ คิดอยากจะใช้การโจมตีระดับแค่นี้ทลายการป้องกันภายในหอคอย ฝันไปเถอะ! ข้าชอบเห็นพวกเจ้าพยายามสุดแรง แต่ไม่ได้อะไรเลยแบบนี้แหละ” หงโต้วหัวเราะร่า ประคองหอไข่มุกสีขาวไว้ด้วยใบหน้าเคลิบเคลิ้ม
ขณะเดียวกัน ภายในหอไข่มุก
สมาชิกของสวนเอเดนหายใจหอบหยุดการโจมตี ใบหน้าฉายความเจ็บใจและสิ้นหวัง
ทั้งสองอิทธิพลตาใหญ่จ้องตาเล็กอยู่อย่างนั้น[1] คิดหาทางออกไม่ได้เลย
ทุกคนถูกขังไว้ที่นี่ จะออกไปอย่างไรยังเป็นปัญหา ด้วยเหตุนี้จึงหมดสิ้นความคิดจะต่อสู้กันไปนานแล้ว คิดหาแผนการรับมืออยู่อีกมุมแทน
แต่ทว่า ไม่ว่าผ่านไปนานเท่าใด และลองไม่รู้มากมายตั้งเท่าใด แต่ก็หาวิธีทำลายกับดักไม่ได้
หลิวเชียนฮ่วนที่หมดอาลัยตายอยากจึงเล่นเกมของนางต่อไป
เชอรีลก็ว่างจนเบื่อ ขยับเข้าไปนั่งข้างหลิวเชียนฮ่วน นึกสนใจของเล่นแปลกใหม่ในมือของนาง
หลิวเชียนฮ่วนจะปล่อยคู่เล่นที่มาเยือนถึงถิ่นคนนี้ไปฟรีๆ ได้อย่างไร จึงลากเชอรีลเข้ามาติดหลุมพรางได้สำเร็จ จากนั้นก็รังแกเชอรีล สร้างชื่อให้กับอิทธิพลสรวงสวรรค์ได้สำเร็จ
อันหลินเห็นท่าทางที่เชอรีบถูกรังแกอย่างต่อเนื่อง มุมปากก็กระตุก
เมื่อผ่านไปหลายตาแล้ว นัยน์ตาสีน้ำเงินของเชอรีลก็รื้นน้ำตา ใบหน้าขาวผ่องแดงก่ำ ปามือถือทิ้ง
