สไฟสีทองก็พุ่งออกไป
คทาขนนกของหลิวเชียนฮ่วนส่องแสงสว่างไสว สร้างบาเรียสีชมพูครอบพวกอันหลินไว้
หวังเสวียนจ้านตะลึงกับพลังงานที่ชวนให้หยุดหายใจนั่น ก็รีบคลี่ม่านคุ้มกันลูกวารีปิดล้อมทั้งสามคนไว้ทันทีเช่นกัน
ชั่วขณะที่หมัดสีทองใกล้จะสัมผัสศิลานั้น กระแสสีดำแผ่กระจายภายในกำปั้นดุจบัวบาน คล้ายมีเส้นด้ายกระชากหมัดด้วยพลังดับสูญกับความบ้าคลั่ง ทำให้มันหดเล็กลงอย่างน่าประหลาด…
และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ทุกสิ่งก็เงียบงันไร้เสียง
โครม!
พลังงานที่ยิ่งใหญ่ระเบิดแล้วอย่างสิ้นเชิง เกิดเสียงสนั่นหวั่นไหว
แผ่นดินสั่นสะเทือน แม้จะมีการพิทักษ์ของค่ายกล แสงทองยังคงสะเทือนจนผิวดินแหลกละเอียด สายฟ้าม้วนตัวไปทั่วทุกสารทิศพร้อมกับกลิ่นอายของความสูญสิ้น จะสัมผัสความสุดสิ้นของทุกสรรพสิ่งแล้ว
หลิวเชียนฮ่วนกับหวังเสวียนจ้านที่อยู่ใกล้การระเบิดมากที่สุด รู้สึกถึงพลังงานอันมหาศาล ต่างก็สะดุ้งโหยง เสียความมั่นใจไปมากกว่าครึ่ง อยากจะตะโกนดังๆ ว่า ‘ให้ตายสิ! ทำไมน่ากลัวขนาดนี้!’
พลังงานจู่โจมบาเรียสีชมพู ทำให้มันแตกร้าวดุจใยแมงมุม แตกละเอียดภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที
มันพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง โจมตีม่านคุ้มกันลูกวารี มันเริ่มสั่นกระเพื่อมอย่างแรง หลังยืนหยัดไปได้สามวินาที พลังงานก็แผดเผากำแพงให้ระเหิดด้วยความร้อน จากนั้นก็ซัดทั้งสามคนที่อยู่ภายในม่านจนตัวปลิว
เมฆรูปเห็ดขนาดเล็กผุดขึ้นจากผิวดินอีกครั้ง แรงก
