ป็นระเบิดเวลาหนึ่งลูก!
ไม่ได้การ…ต้องปล่อยออกไปแล้ว!
หมัดสะเทือนขุนเขาอัสนี!
ขณะที่เขาคิดจะปล่อยหมัดออกไป พลันอากาศรอบข้างก็เริ่มหยุดนิ่ง กระแสไฟและแสงทองเริ่มรวมตัว
อันหลินเบิกตากว้าง ไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบปล่อยหมัดออกไปทันที
ต้องทันแน่ๆ!
หมัดสีทองที่ห้อมล้อมด้วยกระแสไฟสีทองพุ่งทะลักออกไป กระแสสีดำไหลไปไหลมาภายในหมัด เจือปนด้วยพลังสองชนิดที่ขัดแย้งกันอย่างดับสูญและคลุ้มคลั่ง พัวพันกำปั้นประหนึ่งเส้นด้าย ทำให้มันหดเล็กลงอย่างน่าประหลาด…
ฟ้าดินเงียบสงัดลงทันใด
ตูม!
เสียงดังสะเทือนเลือนลั่น
พลังงานระเบิดห่างจากอันหลินสามเซี๊ยะ!
แผ่นดินสั่นไหว แสงทองสะเทือนจนผิวดินแหลกละเอียด กระแสไฟเจือกลิ่นอายของความดับสูญม้วนตัวไปทั่วทุกสารทิศ บดขยี้ทุกสรรพสิ่งที่สัมผัส
เซียนพสุธาชางชิงกับเหล่านักเรียนที่อยู่ไม่ไกล ต่างก็ทอดมองบริเวณหนึ่งของเนินเขาด้วยความตะลึงพรึงเพริด
เห็นเพียงเมฆรูปเห็ดกระแสไฟขนาดเล็กพุ่งขึ้นจากผิวดิน คลื่นกระแทกอันรุนแรงกระจายตัวไปรอบทิศทางพร้อมกับฝุ่นควัน
ทางด้านต้นเหตุอย่างอันหลิน ร่างของเขาถูกเมฆรูปเห็ดท่วมท้นไปนานแล้ว..
