กจริงๆ
แต่ทว่า ชีวิตก็สำคัญที่สุดอยู่ดี!
สำราญสามปี แม้ประหารก็ไม่เสียดายที่ผู้คนมักจะพูดกันนั้น…หากตัดสินโทษประหารจริง จะคอยดูว่าคุณจะเสียดายหรือเปล่า!
นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่อันหลินเตือนตัวเองแบบนี้ จะหวั่นไหวไม่ได้
เขาผินสายตามองเจียงหย่าหนานอีกครั้ง ถ้อยคำอธิบายนั้น ให้ซูซิ่นพี่ชายคนนี้ชี้แจงก็แล้วกัน
วิธีการฝึกฝนจิตแห่งกระบี่ รวมถึงทักษะการใช้จิตแห่งกระบี่เพิ่มอานุภาพแก่เพลงกระบี่ของเจียงหย่าหนาน ก็มีประโยชน์ใช้สอยมากอยู่เหมือนกัน อย่างน้อยอันหลินก็ได้ประโยชน์มากโข
สิ้นสุดการถ่ายทอดวิชาความรู้ อันหลินกับซูเฉี่ยนอวิ๋นออกจากลานประลองยุทธ์
มีเวลาเหลืออีกสี่วันก่อนส่งมอบแหล่งพลังงานของหุ่นจักรกล อันหลินจึงเอาแต่เที่ยวเตร่ในวังหลวง
ตลอดสี่วันนี้ ซูซิ่นไปหาอันหลินอีกหลายครั้ง ถามอันหลินว่าอยากจีบน้องสาวเขาหรือไม่
“จีบน้องสาวเจ้าหรือ ไม่จีบ!” นี่เป็นคำตอบของอันหลิน
“ไม่จีบหรือ อ้อ เช่นนั้นอีกสักระยะข้าค่อยมาถามใหม่” ซูซิ่นไม่ยอมแพ้
วันต่อมา
“ตัดสินใจได้หรือยัง จะจีบน้องสาวข้าไหม ข้าช่วยเจ้าได้นะ” ซูซิ่นทำหน้าคาดหวัง
“ตัดสินใจแล้ว ไม่จีบ” อันหลินหนักแน่นมาก
ซูซิ่น “…”
วันที่สาม ซูซิ่นมาอีกแล้ว
ซูซิ่น “จีบไหม”
อันหลิน “ต่อให้เหลียงจิ้งหรู[1]ให้ความกล้ากับข้า ข้าก็ไม่กล้าจีบ”
ซูซิ่นทำหน้างงงวย “เจ้าพูดอะไรน่ะ”
อันหลิน “ไม่จีบ”
ซูซิ่น “…”
วันที่สี่
ได้เวลารับสินค้าแล้ว
อันหลินกับซูเฉี่
