่งกับค่ายกล…
อดพูดไม่ได้ว่า หากสามารถผลิตสิ่งของเหล่านี้ได้เป็นจำนวนมาก ต้องเพิ่มความสามารถของนักพรตได้หลายระดับชั้นเป็นแน่
อันหลินเดินมาถึงสุดขอบห้องวิจัย ที่นั่นมีวัตถุใหญ่โตมโหฬารตั้งอยู่
มีท่อระโยงระยางเต็มไปหมด บนชิ้นส่วนประณีตมีอักขระสีฟ้ากะพริบแปลบปลาบ กลิ่นอายเย็นเยือกแผ่ซ่านออกมาช้าๆ ปากกระบอกขนาดใหญ่ดำสนิทชี้ขึ้นฟ้า ราวกับจะถล่มผืนฟ้าอย่างนั้น
“นี่คืออะไรหรือ” อันหลินชี้สิ่งประดิษฐ์จักรกลมหึมาแล้วถามอย่างประหลาดใจ
ศาสตราจารย์หยางยิ้มอย่างมีเลศนัย “นี่เป็นความลับของราชวงศ์ ขอไม่แนะนำก็แล้วกัน”
อันหลินพยักหน้า เดินตามหลังศาสตราจารย์หยางต่อไป
“ลำดับต่อไปข้าจะขอแนะนำกับเจ้าอย่างเป็นทางการ สิ่งประดิษฐ์ใหม่ของข้า ข้าเรียกมันว่ายอดมนุษย์เหล็ก!”
ศาสตราจารย์หยางมายืนตรงหน้าตู้เหล็กสีดำสนิท เมื่อเปิดตู้เหล็กออก แสงสีขาวก็สาดส่องโดยพลัน
อันหลินเบิกตากว้าง เห็นหุ่นเหล็กรูปร่างมนุษย์ปรากฏตรงหน้าเขา พูดให้ถูกก็คือ เป็นกันดั้มที่มีขนาดเท่ากับมนุษย์!
แสงของโลหะ กระบอกปืนที่เย็นเยียบ คมดาบอันคมกริบ รวมถึงแอ่งพลังงานที่อยู่ตรงศูนย์กลาง นอกจากเจ้าเครื่องนี้จะน่าเกลียดไปบ้างแล้ว ทุกอย่างช่างเหมือนกันราวกับแกะ…
“ยอดมนุษย์เหล็กที่ข้าประดิษฐ์นั้น เหล็กหุ้มมีเกราะป้องกันสูงยิ่งนัก ต่อให้เป็นนักพรตระดับแปลงจิต ก็ทำลายเหล็กหุ้มของมันไม่ได้ ทั้งปืนใหญ่พลาสมา ปืนพลังปราณ ปืนปัญจธาตุมีครบครัน มีกระบี
