้วยเหล็ก จึงขำเบาๆ “เช่นนั้นเจ้าก็เอาออกมาให้ข้าดูหน่อยเถอะ บางทีข้าอาจจะช่วยปรับปรุงแก้ไขให้เจ้าได้”
อันหลินพยักหน้า จากนั้นก็หยิบกันดั้มรูปร่างมนุษย์ที่เขาขโมยมาจากศูนย์วิจัยหมายเลขแปดสิบแปดออกจากแหวนมิติ วางลงบนพื้น
กันดั้มตัวนี้เปล่งรัศมีสีขาว ตั้งแต่หัวจรดเท้าเรียบเนียนมีความโค้งเว้า ซ้ำยังแผ่กลิ่นอายพลังงานบางๆ ราวกับว่ามันมีชีวิต
สายตาเหยียดหยามในคราแรกของศาสตราจารย์หยาง ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นทึ่ง แม้แต่ลมหายใจก็ถี่กระชั้นขึ้นมา
สองมือของเขาส่องแสงสีทอง ลูบไล้กันดั้มสีขาวตัวนี้อย่างสั่นเทา ริมฝีปากสั่นระริก “สร้างจากวัสดุโลหะผสม ค่ายกลผสานกันได้อย่าง…สมบูรณ์แบบ ระบบการตอบโต้…สมบูรณ์แบบ อาวุธ…สมบูรณ์แบบ ไม่ทราบว่า…”
ด้วยเหตุนี้ ศาสตราจารย์หยางจึงยอมแพ้
เพราะเมื่อเทียบกับหุ่นจักรกลที่อันหลินเอาออกมา ยอดมนุษย์เหล็กของเขาสู้หุ่นชั้นต่ำไม่ได้ด้วยซ้ำ…เป็นขยะชัดๆ!
…………
