การพังทลายของหอสยบปีศาจ ดึงดูดความสนใจจากผู้คนเกือบทั้งสมรภูมิรบ
แทบจะทุกคนต่างก็กลั้นหายใจและจดจ่อ จ้องร่างหลังม่านหมอกสีขาวไม่วางตา
อันหลินเองก็ไม่เว้น เขาพยุงเซวียนหยวนเฉิงที่บาดเจ็บสาหัส มองก้นหลุมอย่างลุ้นระทึก คิดในใจว่าสิ่งที่ก้าวออกมาจะเป็นสัตว์ประหลาดประเภทไหน
ไม่นานร่างนั้นก็ปรากฏสู่สายตาของมวลชน
อันหลินอ้าปากกว้าง ยืนงงเป็นไก่ตาแตกกับที่
พับผ่าสิ ทำไมถึงเป็นเขาอีกแล้วล่ะ!
ผู้ที่เดินออกมาเป็นชายหนุ่มรูปโฉมงดงาม เขาดูผอมบางเล็กน้อย มีความคล้ายคลึงกับชายคนที่ระเบิดพลีชีพเกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์
นอกจากผมสีเงินที่กลายเป็นสีดำในตอนนี้แล้ว ทั้งสองคนก็แทบจะเหมือนกันราวกับแกะ!
ลูกศิษย์หนุ่มสาวมากมายของสำนักต่างก็ตกตะลึงอยู่กับที่ ไม่ค่อยเข้าใจเท่าใดว่าทำไมสิ่งที่หอสยบปีศาจซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ในสำนักมาร่วมหลายร้อยปีกำราบ จะเป็นมนุษย์ที่แลดูบอบบางยิ่งนักเช่นนี้
มีเพียงผู้อาวุโสบางส่วนของสำนักที่มีสีหน้าขึงขัง มองชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนนั้นอย่างหวาดระแวง
ชายหนุ่มยกมือขึ้นขยี้ดวงตาที่พร่ามัวเล็กน้อย สอดส่ายสายตามองทั่ว ยืนตะลึงอยู่ที่เดิมโดยไม่รู้ตัว
เหนือซากปรักหักพัง ซากศพของลูกศิษย์สำนักเซียนหมื่นชีวิต ศพของสาวหิมะนอนเกลื่อนบนผืนดินอย่างสงบ
คนที่ยังมีชีวิตอยู่ต่างก็หยุดรบ สายตาหยุดอยู่ที่ตน
มีแค่เพียงค่ายกลคุ้มกันสำนักสีทองมืดฟ้ามัวดิน และเสียงแผดร้องดังสนั่นที่แว่วมาเป็นระยะๆ บนท
