จักรพรรดิไว้โดยไม่ลังเล
ซูเฉินพูดถูก ตรานี้มีความหมายต่อแคว้นต้าหลี่อย่างใหญ่หลวง หากได้มา นางก็สามารถสะสางผลกรรมที่ยังค้างคาได้
“ลั่วเว่ย ข้านึกขึ้นได้ว่าคลังสมบัติของราชวงศ์ต้าหลินน่าจะอยู่ในภูเขาลูกนี้ เจ้าอยากไปดูด้วยกันหรือไม่?”
ดวงตาซูเฉินเป็นประกาย เอ่ยยิ้ม
ด้วยนัยน์ตาเทพ เขามองทะลุได้แม้ภาพลวงตา ขณะทำลายค่ายกลก่อนหน้านี้ เขาได้เห็นว่าภายในภูเขามีถ้ำลับแห่งหนึ่ง ซึ่งน่าจะเป็นคลังสมบัติของราชวงศ์ต้าหลิน
“ได้!”
หลินลั่วเว่ยพยักหน้า
ฟุ่บ!
ฟุ่บ!
ทั้งสองทะยานขึ้นฟ้า มุ่งหน้าสู่โพรงถ้ำซึ่งถูกเปิดอยู่ตรงเชิงเขา แล้วร่อนตัวเข้าสู่ภูเขา
ภายในภูเขาเป็นอีกโลกหนึ่งโดยสิ้นเชิง
นั่นคือพระราชวังใต้ดินที่โอ่อ่าเป็นอย่างยิ่ง มีทางเดินตัดผ่านกันมากมาย จนสุดท้ายบรรจบที่ลานกว้างกลางภูเขา
สุดปลายลานกว้างนั้นคือพระราชวังใต้ดิน ประตูหินโบราณปิดแน่น
คลังจักรพรรดิ!
ตัวอักษรโบราณสี่ตัวที่สลักไว้บนเสาศิลาข้างประตูบอกชัดเจน
“ตราจักรพรรดินี่น่าจะเป็นกุญแจเปิดคลังสมบัตินี้!”
ดวงตาซูเฉินสั่นไหว เขาเห็นลวดลายแปลกประหลาดและรอยบุ๋มสี่เหลี่ยมบนประตูหินขนาดใหญ่จึงอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น
“ข้าลองดู!”
หลินลั่วเว่ยนำตราจักรพรรดิ
