ระเบิดพลังอันน่าตะลึงออกมา
ตูม!
กระบี่เมฆาปะทะดาบ เกิดเสียงดังสนั่นดุจสายฟ้าคำราม สงครามได้ปะทุขึ้นแล้ว!
“กระบี่ทลายเมฆา!” ทังซือหยวนตะโกน ร่างเลื่อนลอยประหนึ่งเมฆา พุ่งไปหาข่วงเร่อ
ข่วงเร่อตวัดดาบปล่อยลำแสงสีแดงที่ทรงอานุภาพออกมาเส้นแล้วเส้นเล่า
นี่เป็นเพลงดาบไม้ตายของเขา ดาบคลั่งสิบแปดคลื่น แต่ละคลื่นสูงขึ้นเรื่อยๆ!
สั่งสมพลังอย่างต่อเนื่อง ลำแสงแต่ละเส้นทรงพลังขึ้นทุกที ต่อให้เป็นทังซือหยวนก็ไม่กล้าเผชิญหน้าเช่นกัน ทำได้เพียงอาศัยท่าร่างถอยหลังไม่หยุด
“รีบใช้เมฆาร่อนรำของเจ้าเร็วเข้า มิเช่นนั้นเจ้าจะเอาชนะข้าไม่ได้!” ข่วงเร่อเบิกตากว้าง แลดูวิปริตและน่ากลัว
เขาคิดบทไว้แต่แรกแล้ว ขอเพียงทังซือหยวนใช้เมฆาร่อนรำ เขาก็จะแสร้งทำเป็นแพ้
กระบี่ร่อนรำของทังซือหยวนมีอานุภาพยิ่งใหญ่ แม้จะเป็นเขาก็ไม่อาจต้านทานได้อย่างสิ้นเชิง
เมื่อเป็นเช่นนี้ แม้เขาแพ้ก็ไม่ขายหน้า แถมยังทำให้การประลองครั้งนี้สมจริงยิ่งขึ้นอีกด้วย ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
ดาบคลั่งสิบแปดคลื่นของข่วงเร่อเข้าสู่โค้งสุดท้าย ลำแสงสีเลือดที่เจิดจ้าอย่างยิ่งเส้นหนึ่งปรากฏให้เห็น ฉีกทึ้งปฐพี ทำให้เกิดพายุคลั่งที่มีพลังมหาศาล
เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีที่ยิ่งใหญ่เป็นล้นพ้น ทังซือหยวนไม่ถอย กลับยกกระบี่ขึ้นตอบโต้ ปล่อยลำแสงสีขาวออกไป
โครม!
ลำแสงทั้งสองปะทะกัน คลื่นพลังงานขาวแดงโรมรันพันตู ทำให้สังเวียนแตกทลาย
ร่างสีขาวกระอักเลือดปลิดปล
