ลือนหายไปเช่นกัน
เขาใช้พลังปราณอนธการไปหลายวินาที บวกกับกระบวนท่าที่สองของหกกระบวนท่าแห่งเทพสงคราม ทำให้ร่างกายของเขาเจ็บปวดรวดร้าวเกินทน คุกเข่าลงหายใจหอบหนัก
แต่ทว่า สงครามยังไม่จบ
ปีศาจร้ายสี่ตัว เจ้าอัปลักษณ์จัดการสองตัว สวีเสี่ยวหลานกับต้าไป๋ต่อกรกันคนละตัว ต่างก็อยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ ทำได้เพียงยื้อเวลาเท่านั้น
“นายท่านๆ ให้เสี่ยวหงออกไปสู้ด้วยนะ” กระเป๋าของอันหลินขยับ
ตอนนี้แม้แต่ยืนอันหลินก็ทำไม่ได้แล้ว เมื่อได้ยินคำพูดของเสี่ยวหงก็ชะงักไปเหมือนกัน “เจ้าบอกเองไม่ใช่หรือว่า ระดมพลังในสถานที่มืดสลัวไม่ได้ อีกอย่าง เจ้าเพิ่งช่วยข้าต่อสู้กับการรุกรานของปีศาจร้ายไป ไม่เป็นไรจริงหรือ”
“ไม่มีปัญหา จู่ๆ ข้าก็นึกขึ้นได้ว่า สามารถปล่อยพลังงานจากการสังเคราะห์แสงออกมาในคราวเดียวได้!” เสียงหวานดังออกมาจากกระเป๋าของอันหลินอีกครั้ง
อันหลิน “…”
แม้จะไม่เข้าใจว่าการปล่อยพลังงานจากการสังเคราะห์แสงที่เสี่ยวหงว่าคืออะไร แต่หากว่าช่วยพวกสวีเสี่ยวหลานได้ เขาย่อมไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว
ด้วยเหตุนี้ เสี่ยวหงจึงกระโดดออกจากกระเป๋า กลายร่างเป็นหญิงสาวรูปร่างระหง
มันยังคงสวมชุดสีแดง ใบหน้าจิ้มลิ้มที่เพียงพอจะล่มเมืองได้เต็มไปด้วยความขึงขัง
“ตัวแทนแห่งดวงอาทิตย์จะลงทัณฑ์เจ้าเอง!” เสี่ยวหงกระโดดขึ้นสูงพร้อมกับตะโกนเสียงหวาน
ทันใดนั้น ร่างของมันก็ระเบิดลำแสงสว่างเจิดจ้า!
ลำแสงสีทองกลายเป็นคลื่นแสง พุ่งไปโจม
