ตีปีศาจร้ายตาสีชาดพร้อมกับพลังที่รุนแรงและบริสุทธิ์ที่สุด
ตูมๆ ๆ!
การโจมตีแบบนี้เรียกได้ว่าเป็นการระเบิดแบบปูพรมชัดๆ ไม่อาจหลบหลีกได้เลยสักนิด
ปีศาจร้ายสี่ตัวถูกแสงสว่างโจมตีจนเริ่มกรีดร้องโหยหวน
เจ้าอัปลักษณ์ได้โอกาส กระบองเงินห้อมล้อมด้วยเพลิงสีดำอันมีเจตจำนงกลืนกินสรรพสิ่ง ฟาดปีศาจร้ายสองตัวนั้น
สวีเสี่ยวหลานกางปีกเปลวเพลิง กระบี่ลอยกลางอากาศ พุ่งออกไปฟันปีศาจร้ายที่อยู่เบื้องหน้า
ส่วนต้าไป๋ก็ใช้กรงเล็บที่คมกริบฉีกกระชากร่างปีศาจร้าย
ปีศาจร้ายทั้งสี่ตัวล้มลงทันใดด้วยการโจมตีอย่างรุนแรงของทุกคน ร่างบิดเบี้ยวเริ่มหย่อนยานช้าๆ
‘ตัวแทนของดวงอาทิตย์จะลงทัณฑ์เจ้าเอง’ ของเสี่ยวหง เป็นดุจเทพเนรมิต พลิกสถานการณ์ไปโดยสิ้นเชิง!
“สุดยอดไปเลยดอกไม้ของข้า พืชชนิดอื่นสังเคราะห์แสงเพื่อสร้างสารอาหาร แต่เจ้ากลับเอาการสังเคราะห์แสงมาปล่อยคลื่นแสงโจมตี!” อันหลินเบิกตากว้าง เอ่ยปากชมไม่ขาดปาก
ใบหน้าของเสี่ยวหงหมดสิ้นความลำพองใจแล้ว มันขยี้ตาแล้วหาวหวอดๆ แสงสว่างกะพริบ กลับสู่ร่างของดอกไม้สีแดงน่ารักแล้วกระโดดกลับเข้าไปในกระเป๋าของอันหลินเช่นเดิม
“นายท่าน พลังงานที่กักตุนจากการสังเคราะห์แสงถูกใช้หมดแล้ว”
“ต่อจากนี้ข้าจะหลับใหลสักระยะ อย่าลืมเอาข้าออกมาตากแดดทุกวันละ!”
อันหลินพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม ก็แค่เอาออกมาตากแดด ใครจะดูแลดอกไม้ไม่เป็นบ้าง ของกล้วยๆ
ในที่สุดสงครามนี้ก็ปิดฉากลง
เจ้าอัปลักษณ์ ต้าไ
