ะเบิดพลังอันยิ่งใหญ่ ล่อสัตว์ประหลาดระดับแปลงจิตหลายตัวที่ไล่กวาดมาไปอีกทาง
…
ภายในหุบเหวอันมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด
หวังลู่ชุ่มโชกไปด้วยเลือด แต่ละย่างก้าวที่ก้าวเดินไป ทิ้งคราบเลือดไว้เป็นทางยาว
เขาเสียแขนข้างหนึ่งไปแล้ว แต่สุดท้ายก็หนีจากการตามล่าของสัตว์ประหลาดแปลงจิตเหล่านั้นได้สำเร็จ
ลำดับต่อไปก็คือการตามหาพลังของหินครามความฝัน ตามหาเสี่ยวเยี่ยน
สภาพในตอนนี้ของเขาไม่สู้ดี จำต้องรีบพาเสี่ยวเยี่ยนออกจากหุบเหวหมื่นกาลีที่เต็มไปด้วยภัยอันตรายซุกซ่อนให้ไวที่สุด
ขณะที่กำลังคิดจะขี่กระบี่ ลำแสงดำทะมึนเส้นหนึ่งก็พุ่งมาทะลวงหน้าอกของเขา
“อ๊าก…”
หวังลู่ทรุดตัวลงกับพื้น ความเจ็บปวดรวดร้าวเคล้ามลพิษทางจิตใจอันไม่สิ้นสุดกัดกินร่างกายของเขา
พลังประหลาดและลึกล้ำ ทำให้กายเนื้อของเขาค่อยๆ สลายไป อารมณ์ด้านลบคำรามในสมองของเขาอย่างไม่หยุดหย่อน ทำให้เขาคลุ้มคลั่ง ดำดิ่ง สุดท้ายก็ทำให้เขากลายสภาพเป็นปีศาจร้าย…
ไม่ได้ ข้าจะตายเช่นนี้ไม่ได้
เสี่ยวเยี่ยนยังรอข้าอยู่ ข้าจะตายไปแบบนี้ไม่ได้!
ศรัทธาอันแรงกล้าต่อสู้กับพลังที่กัดกินจิตใจอย่างไม่จบไม่สิ้น
แต่สุดท้ายเขาก็จมดิ่งในความมืดมิดอย่างสมบูรณ์
…
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน หวังลู่ก็ได้สติกลับคืนมาอีกครั้ง
“ร่าง…ร่างกายของข้าเป็นอะไรไป”
เขามองร่างกายบิดเบี้ยวดำขลับอึ้งๆ พลางพูดอย่างหวาดผวา
ทว่า สิ่งที่หลุดออกจากปากเขากลับมีเพียงเสียงฟ่อๆ ดังบาดหู
วันนั้น เข